Browse all 68 topics on this pageShow
Pronouns address
- First-Person Pronouns — ผม / ดิฉัน / ฉัน / หนู
- Second-Person Pronouns — คุณ / เธอ
- Third-Person Pronouns — เขา / มัน / ท่าน
- Kinship as Pronoun — พี่ / น้อง
- Kinship for Elders — ลุง / ป้า / น้า / อา
- Using a Name / Nickname as a Pronoun
- Dropping the Pronoun
- Possession with ของ
- Demonstratives — นี้ / นั้น / โน้น
- นี่ / นั่น / โน่น — "this one / that one" (standalone)
Verb usage
- Thai Verbs Do Not Inflect — The Bare Verb
- Future with จะ
- Progressive with กำลัง / อยู่
- Perfective / "Already" with แล้ว
- Copula เป็น — Identity / Category
- Copula คือ — Definition / Equation
- Location / Existence with อยู่
- Have / There Is with มี
- Want — เอา / อยาก (+ verb)
- Can — ได้ (managed/permitted) vs เป็น (know-how)
Classifiers
- What Classifiers Are and When They Are Needed
- Word Order — Noun + Number + Classifier
- Classifier คน — for People
- Classifier ตัว — Animals, Garments, Furniture
- Classifier อัน — Small General Objects
- Classifier เล่ม — Books, Knives, Candles
- Classifiers ลูก / ใบ — Round Things & Containers
- Classifier = the Noun Itself / Inherent Classifiers
Writing system
Syntax
Prepositions
Adjectives modifiers
Particles final
Negation
Numbers dates time
Pronunciation tones
Learn A1 thai grammar by using it.
Stories, AI conversations and practice exercises built around these exact topics — at your level.
Adjectives Are Stative Verbs — No "Is" Needed
คำคุณศัพท์เป็นคำกริยา ไม่ต้องมี "เป็น"
In Thai an adjective behaves like a verb: it predicates a quality directly, with no word for 'is/are' in front of it. 'She is beautiful' is simply เขาสวย — literally 'she beautiful'. 'I am tired' is ฉันเหนื่อย, 'It's cold' is อากาศหนาว. Do NOT insert เป็น before an adjective: เขาเป็นสวย is wrong, because เป็น is reserved for linking to a NOUN (เขาเป็นครู = she is a teacher). Because the adjective is a verb, you negate it with ไม่ in front (ไม่สวย = not beautiful) and intensify it with มาก after (สวยมาก = very beautiful), exactly as you do with action verbs. This 'no copula before adjectives' rule is one of the first and most useful things to internalise in Thai.
Key rule
A Thai adjective is a verb: say SUBJECT + ADJECTIVE with no 'is/are'. Never put เป็น before an adjective (เป็น is only for noun predicates); negate with ไม่ + adjective.
Examples
- เขาสวยเขาเป็นสวย
An adjective predicates directly. เป็น is only for nouns; before สวย it is wrong.
- ฉันเหนื่อยฉันเป็นเหนื่อย
'I am tired' = subject + adjective, no copula. เป็นเหนื่อย is ungrammatical.
- อากาศหนาวอากาศเป็นหนาว
Weather statements are subject + adjective; no เป็น before หนาว.
Common mistakes
Inserting เป็น before an adjective
เขาเป็นสวยเขาสวยAdjectives are stative verbs and predicate by themselves; เป็น is only for noun predicates. This is the single most common English-driven mistake.
Using เป็น in the negative
ฉันเป็นไม่เหนื่อยฉันไม่เหนื่อยNegation is simply ไม่ + adjective; no copula is involved at all.
Adjective Position — After the Noun
คุณศัพท์วางหลังคำนาม
When an adjective DESCRIBES a noun (a big house, a red car), the adjective comes AFTER the noun in Thai — the opposite of English. 'Big house' is บ้านใหญ่ (literally 'house big'); 'red car' is รถสีแดง ('car colour-red'); 'good person' is คนดี ('person good'). This holds for every attributive adjective: noun first, then the describing word. When you also count or point, the full order is NOUN + (NUMBER + CLASSIFIER) + ADJECTIVE + DEMONSTRATIVE — บ้านหลังใหญ่นี้ ('this big house'). So unlike English, which front-loads adjectives onto the noun, Thai stacks them behind it.
Key rule
Attributive adjectives go AFTER the noun: NOUN + ADJECTIVE (บ้านใหญ่). The full order is NOUN + NUMBER + CLASSIFIER + ADJECTIVE + DEMONSTRATIVE (บ้านหลังใหญ่นี้).
Examples
- บ้านใหญ่ใหญ่บ้าน
Attributive adjective follows the noun: 'house big' = 'big house'. Fronting it (ใหญ่บ้าน) is English order and wrong.
- รถสีแดงสีแดงรถ
Colour adjectives also follow the noun: รถ (car) + สีแดง (red).
- คนดีดีคน
'Good person' = noun + adjective; the adjective never precedes the noun.
Common mistakes
Placing the adjective before the noun (English order)
ใหญ่บ้าน / แดงรถบ้านใหญ่ / รถสีแดงThai attributive adjectives follow the noun. Fronting them is the most common English-driven word-order error.
Putting the demonstrative before the noun
นี้บ้านใหญ่บ้านหลังนี้ใหญ่ / บ้านใหญ่หลังนี้Demonstratives attach to the classifier and come at the very end of the noun phrase, never before the noun.
Intensifier มาก — "very" (After the Adjective)
คำขยาย "มาก"
To say 'very' with an adjective, Thai uses มาก placed AFTER the adjective — the opposite position from English 'very', which goes before. 'Very beautiful' is สวยมาก (literally 'beautiful very'); 'very tired' is เหนื่อยมาก; 'very delicious' is อร่อยมาก. มาก raises the degree of a quality. It also works with quantity verbs (กินมาก = eat a lot), but with adjectives its job is 'very'. To stress it even more, doubling is common in speech: มาก ๆ (สวยมาก ๆ = really very beautiful). Remember the position: adjective first, then มาก.
Key rule
Put มาก AFTER the adjective to mean 'very' (สวยมาก = very beautiful); never before it. Double it (มาก ๆ) for extra emphasis in speech.
Examples
- สวยมากมากสวย
มาก follows the adjective. English-order มากสวย ('very beautiful') is wrong.
- อาหารอร่อยมากอาหารมากอร่อย
Degree word มาก comes after the adjective อร่อย, not before it.
- วันนี้ร้อนมากวันนี้ร้อนมากมาก
Single มาก is enough; the doubled emphatic is written with the repeat mark as ร้อนมาก ๆ, not มากมาก.
Common mistakes
Putting มาก before the adjective (English 'very' order)
มากสวย / มากอร่อยสวยมาก / อร่อยมากThai degree words follow the adjective; มาก always comes after the word it intensifies.
Writing the emphatic doubling as มากมาก
สวยมากมากสวยมาก ๆReduplication in Thai is written with the repetition mark ๆ, not by spelling the word twice.
Basic Color Adjectives
คำคุณศัพท์บอกสี
Thai colour words are normally formed with สี ('colour') + the colour name: สีแดง (red), สีน้ำเงิน (blue), สีเขียว (green), สีเหลือง (yellow), สีดำ (black), สีขาว (white). Like all adjectives, colours come AFTER the noun: รถสีแดง (a red car), เสื้อสีดำ (a black shirt). As a predicate ('the car is red') there is no copula: รถสีแดง can also mean 'the car is red', and you can drop สี when the colour is obvious: เสื้อแดง (red shirt) is also fine in speech. To name the colour by itself you keep สี: สีอะไร = 'what colour?', answered สีฟ้า, สีชมพู, etc.
Key rule
Form colours with สี + colour root (สีแดง) and place them AFTER the noun (รถสีแดง). Predicative colours take no copula; ask 'what colour?' with สีอะไร.
Examples
- รถสีแดงสีแดงรถ
Colour adjectives follow the noun: รถ (car) + สีแดง (red), not the English order.
- เสื้อสีดำเสื้อเป็นสีดำ
Predicative colour needs no copula; เป็น before a colour adjective is wrong.
- เสื้อตัวนี้สีอะไรอะไรสีเสื้อตัวนี้
Ask the colour with the in-situ สีอะไร after the noun phrase; question words stay in place in Thai.
Common mistakes
Putting the colour before the noun (English order)
แดงรถ / ดำเสื้อรถสีแดง / เสื้อสีดำColours are adjectives and follow the noun in Thai.
Adding เป็น before a colour predicate
เสื้อเป็นสีแดงเสื้อสีแดงColours predicate without a copula; เป็น is only for noun predicates.
Politeness Particles — ครับ / ค่ะ / คะ
คำลงท้ายสุภาพ "ครับ / ค่ะ / คะ"
Thai marks politeness with a small word at the very END of an utterance, and it depends on the speaker's gender. A man says ครับ at the end of almost any polite sentence or question: สวัสดีครับ (hello), ขอบคุณครับ (thank you). A woman uses two forms: ค่ะ (falling tone) at the end of a STATEMENT — ขอบคุณค่ะ — and คะ (high tone) at the end of a QUESTION — สบายดีไหมคะ. These particles do not change the meaning; they make speech polite and friendly. Use them with strangers, elders, customers, and in any formal situation. Dropping them can sound blunt or rude.
Key rule
End polite utterances with a gendered final particle: men always ครับ; women use ค่ะ for statements and คะ for questions. They carry no meaning but are essential for politeness.
Examples
- ขอบคุณครับขอบคุณค่ะ (พูดโดยผู้ชาย)
A male speaker uses ครับ; ค่ะ is the female statement particle, so a man saying ขอบคุณค่ะ is wrong.
- สบายดีไหมคะสบายดีไหมค่ะ
A woman's QUESTION ends in คะ (high tone), not the statement particle ค่ะ.
- ไปตลาดค่ะไปตลาดคะ
A woman's STATEMENT ends in ค่ะ (falling tone); using the question form คะ here is wrong.
Common mistakes
Man using the female particle (or vice versa)
(ผู้ชายพูด) ขอบคุณค่ะขอบคุณครับThe particle is chosen by the speaker's gender: men ครับ, women ค่ะ/คะ.
Using ค่ะ for a question and คะ for a statement
สบายดีไหมค่ะ / ไปตลาดคะสบายดีไหมคะ / ไปตลาดค่ะWomen use คะ (high tone) for questions and ค่ะ (falling tone) for statements; the tone marks the sentence type.
Final Particle นะ — Softening / Seeking Agreement
คำลงท้าย "นะ"
นะ is a friendly final particle that softens what you say and gently invites the listener to agree or comply. Added to a request it makes it warmer: ช่วยหน่อยนะ ('help me, okay?'). Added to a statement it seeks a nod: อร่อยนะ ('it's tasty, right?'). Added to a reminder or instruction it makes it gentle rather than bossy: ระวังนะ ('be careful, okay?'), ไปนะ ('I'm off now, okay?'). It is not a question by itself; it just smooths the tone. To stay polite you usually add the gender particle after it: นะครับ / นะคะ. นะ is one of the most used little words in everyday Thai.
Key rule
Add นะ at the end to soften a statement, request, or reminder and invite the listener to agree (ช่วยหน่อยนะ); it is not a yes/no question, and politely takes นะครับ / นะคะ.
Examples
- ช่วยหน่อยนะช่วยหน่อย
Without นะ the request is bare and a bit abrupt; นะ softens it to 'help me, won't you?'.
- อย่าลืมนะอย่าลืมไหม
A gentle reminder uses นะ; ไหม would turn it into a literal yes/no question ('have you forgotten?'), changing the meaning.
- อร่อยนะอร่อยนะไหม
นะ already invites agreement; stacking ไหม after it is contradictory and wrong.
Common mistakes
Treating นะ as a yes/no question word
อร่อยนะไหมอร่อยไหม / อร่อยนะนะ invites agreement; it is not the yes/no particle ไหม, and the two should not be stacked.
Placing นะ anywhere but the end
นะช่วยหน่อยช่วยหน่อยนะFinal particles are sentence-final; นะ cannot lead.
Final Particle สิ — Urging / Emphatic Imperative
คำลงท้าย "สิ"
สิ is a final particle that pushes the listener to act or agree — stronger and more insistent than นะ. On a command it means 'go on / do it!': ไปสิ ('go ahead!'), กินสิ ('go on, eat!'), ลองดูสิ ('just try it!'). On a reply it can mean 'of course!': อร่อยสิ ('of course it's tasty!'), ได้สิ ('sure, of course!'). It is friendly but assertive, so it is mostly used with people you are close to or below you in age/status; with elders or strangers, soften it with นะ or use a politer form. In polite speech add the gender particle: ไปสิครับ / ได้สิคะ.
Key rule
Add สิ to urge action ('go on, do it!') or to assert the obvious ('of course!'): ไปสิ, ได้สิ. It is assertive — soften it with นะ or add ครับ/ค่ะ when politeness is needed.
Examples
- ไปสิสิไป
สิ is sentence-final, attaching after the verb: 'go on!'. It cannot lead the sentence.
- ได้สิได้นะ (for 'of course!')
To answer 'of course you can!', use ได้สิ; ได้นะ only gently grants permission, a weaker meaning.
- ลองดูสิลองดูสิไหม
สิ already urges; stacking the yes/no ไหม after it is contradictory and wrong.
Common mistakes
Placing สิ before the verb
สิไป / สิกินไปสิ / กินสิสิ is a sentence-final particle and follows the verb or clause.
Stacking สิ with a yes/no question particle
ลองดูสิไหมลองดูสิสิ urges; ไหม/หรือเปล่า ask a genuine question — combining them is contradictory.
Final Particle ล่ะ — "And …? / What about …?"
คำลงท้าย "ล่ะ"
ล่ะ is a final particle that turns the topic back to something new, usually meaning 'and …? / what about …?'. After someone tells you their answer, you bounce the same question back with ล่ะ: แล้วคุณล่ะ ('and you?'), แล้วอันนี้ล่ะ ('what about this one?'). It also asks a follow-up about a specific thing: ทำไมล่ะ ('why is that?'), แล้วจะไปยังไงล่ะ ('so how will we get there?'). ล่ะ is conversational and light; it relies on the shared context, so it works only as a follow-up, not as the first thing you say. To be polite, add the gender particle: แล้วคุณล่ะครับ / แล้วคุณล่ะคะ.
Key rule
Use ล่ะ to bounce a question back or ask 'what about …?' as a follow-up (แล้วคุณล่ะ); it needs prior context and politely takes …ล่ะครับ / …ล่ะคะ.
Examples
- แล้วคุณล่ะคุณล่ะ (เปิดบทสนทนา)
ล่ะ bounces a question back and needs prior context, normally with แล้ว: 'and you?'. Used cold to open a topic it is unnatural.
- แล้วอันนี้ล่ะอันนี้ไหม
'What about this one?' uses ล่ะ to shift to a new item; ไหม would ask an unrelated yes/no question instead.
- ทำไมล่ะล่ะทำไม
ล่ะ is sentence-final, after the wh-word: 'why is that?'. It cannot precede it.
Common mistakes
Using ล่ะ to open a conversation with no prior context
คุณล่ะ (เป็นประโยคแรก)แล้วคุณล่ะ (ตอบกลับหลังบทสนทนา)ล่ะ redirects an existing topic; it must follow something already said, usually after แล้ว.
Spelling/confusing ล่ะ with ละ
ไปไหนมาละ (ตั้งใจถามกลับ)ไปไหนมาล่ะThe follow-up particle is ล่ะ with ไม้เอก; ละ (no mark) marks a change of state and means something different.
What Classifiers Are and When They Are Needed
ลักษณนามคืออะไร
Thai cannot count or specify a noun by sticking a number directly onto it the way English does. You cannot say the equivalent of 'two book'; you need a CLASSIFIER (ลักษณนาม) — a small word that names the category of the thing you are counting. So 'two books' is หนังสือสองเล่ม, literally 'book + two + เล่ม (the classifier for bound volumes)'. Each kind of noun has its expected classifier: คน for people, ตัว for animals, อัน for small general objects, เล่ม for books. Classifiers appear whenever you count a noun, point at a specific one (this/that), or ask 'how many'. If you have no idea which classifier to use for an object, อัน is the safest general fallback for small inanimate things. Learning classifiers is like learning grammatical gender — you memorise the noun-classifier pairing along with the word.
Key rule
To count or specify a Thai noun you must add a classifier (ลักษณนาม): NOUN + NUMBER + CLASSIFIER (หนังสือสองเล่ม). The classifier matches the noun's category; อัน is the safe fallback for small inanimate things.
Examples
- หนังสือสองเล่มหนังสือสอง
Counting a noun requires a classifier; you cannot end on the bare number. เล่ม is the classifier for books.
- แมวสามตัวสามแมว
Thai puts the noun first, then number, then classifier — never number directly before the bare noun as in English.
- นักเรียนห้าคนนักเรียนห้า
People are counted with คน; the classifier is obligatory after the number.
Common mistakes
Omitting the classifier when counting
หนังสือสองหนังสือสองเล่มA number that counts a noun must be followed by the noun's classifier; ending on the bare number is ungrammatical.
Copying English number-before-noun order
สองหนังสือหนังสือสองเล่มThai order is NOUN + NUMBER + CLASSIFIER, not number + noun as in English.
Word Order — Noun + Number + Classifier
ลำดับ "นาม + จำนวน + ลักษณนาม"
The single most important pattern for counting in Thai is the ORDER: the head noun comes first, then the number, then the classifier. So 'two bottles of water' is น้ำสองขวด — literally 'water + two + ขวด (bottle classifier)'. This is different from English ('two bottles of water', measure word in the middle) and different from Chinese/Vietnamese (number + classifier + noun). In Thai the noun leads. There is one common twist: when the number is exactly 'one' (หนึ่ง), spoken Thai usually moves it AFTER the classifier — น้ำขวดหนึ่ง ('a bottle of water') — or drops หนึ่ง to give น้ำขวดเดียว for 'a single one'. For all other numbers, stick to NOUN + NUMBER + CLASSIFIER.
Key rule
Counting order is NOUN + NUMBER + CLASSIFIER (น้ำสองขวด). With the number 'one', spoken Thai postposes it: NOUN + CLASSIFIER + หนึ่ง (น้ำขวดหนึ่ง); use เดียว for 'a single one'.
Examples
- น้ำสองขวดสองขวดน้ำ
Thai leads with the noun: NOUN + NUMBER + CLASSIFIER, not the number-classifier-noun order of Chinese/Vietnamese.
- หนังสือสามเล่มสามเล่มหนังสือ
The head noun หนังสือ must come first; เล่ม is the book classifier placed after the number.
- น้ำขวดหนึ่งน้ำหนึ่งขวดหนึ่ง
With 'one', colloquial Thai postposes หนึ่ง after the classifier; you do not write หนึ่ง twice.
Common mistakes
Using number + classifier + noun order (Chinese/Vietnamese transfer)
สองขวดน้ำน้ำสองขวดThai is noun-first: NOUN + NUMBER + CLASSIFIER, unlike most other classifier languages.
Putting the number before the noun (English transfer)
สองน้ำน้ำสองขวดEnglish 'two waters' fronts the number; Thai keeps the noun first and adds a classifier.
Classifier คน — for People
ลักษณนาม "คน" สำหรับคน
คน is the everyday classifier for ordinary people. Whenever you count or specify people — friends, students, customers, family members — use คน: นักเรียนสามคน (three students), เพื่อนสองคน (two friends), คนสองคน (two people). The word คน also means 'person/people' as a noun, so 'two people' is the slightly funny-looking คนสองคน — noun คน plus number plus classifier คน, and that is completely normal. Use คน for non-respected, ordinary humans. For monks, royalty and very revered figures, Thai switches to special classifiers (รูป for monks, องค์ / พระองค์ for royalty) — but those come later; at this level คน covers all ordinary people.
Key rule
คน is the classifier for ordinary people: NOUN + NUMBER + คน (นักเรียนสามคน), or คน + DEMONSTRATIVE (คนนี้). Monks/royalty use special classifiers (รูป/องค์); never use คน for animals.
Examples
- นักเรียนสามคนนักเรียนสามตัว
People are counted with คน; ตัว is for animals and would be insulting for a person.
- ครอบครัวของฉันมีสี่คนครอบครัวของฉันมีสี่
Counting family members needs the classifier คน after the number.
- คนสองคนสองคน (เมื่อหมายถึงตัวคนเองเป็นคำนาม)
When คน is the head noun ('person'), you still add the classifier คน: noun คน + number + classifier คน.
Common mistakes
Using ตัว (animal classifier) for people
เพื่อนสองตัวเพื่อนสองคนตัว is for animals; applying it to humans is rude. People take คน.
Omitting คน when counting people
ครอบครัวมีสี่ครอบครัวมีสี่คนA number counting people must be followed by the classifier คน.
Classifier ตัว — Animals, Garments, Furniture
ลักษณนาม "ตัว"
ตัว is the classifier for all animals — แมวสองตัว (two cats), หมาสามตัว (three dogs), ปลาห้าตัว (five fish), นกหนึ่งตัว (one bird). But ตัว stretches beyond animals: it also counts many things that have a 'body' or legs, including most CLOTHING (เสื้อสองตัว = two shirts) and FURNITURE such as tables and chairs (โต๊ะหนึ่งตัว, เก้าอี้สี่ตัว). The literal meaning of ตัว is 'body', which is why it suits creatures and body-shaped objects. Never use ตัว for people (that is คน). With clothing and furniture, ตัว is the expected everyday classifier even though these things aren't alive.
Key rule
ตัว (literally 'body') counts all animals, plus body-shaped items like shirts and furniture (chairs, tables): NOUN + NUMBER + ตัว (แมวสองตัว, เก้าอี้สี่ตัว). Never use ตัว for people.
Examples
- แมวสองตัวแมวสองคน
Animals take ตัว; คน is for people only.
- เสื้อสามตัวเสื้อสามอัน
Shirts are 'body' garments and take ตัว, not the small-object fallback อัน.
- เก้าอี้สี่ตัวเก้าอี้สี่อัน
Chairs are counted with ตัว in everyday Thai, even though they are inanimate.
Common mistakes
Using ตัว for people
ลูกค้าสามตัวลูกค้าสามคนตัว for humans is rude; people always take คน.
Using อัน instead of ตัว for clothing/furniture
เสื้อสองอันเสื้อสองตัวShirts and chairs are 'ตัว things'; อัน is only for small general objects without a body-shape.
Classifier อัน — Small General Objects
ลักษณนาม "อัน" สำหรับของทั่วไป
อัน is the all-purpose classifier for small inanimate objects — and the safe fallback when you don't know the specific classifier. Keys, buttons, small tools, gadgets, oddly-shaped little things: อันสองอัน, กุญแจสามอัน (three keys), รีโมตหนึ่งอัน (one remote). If you reach for a noun and can't recall its classifier, อัน will usually be understood. As a standalone, อันนี้ means 'this one' and อันนั้น means 'that one' — extremely useful for shopping and pointing: เอาอันนี้ (I'll take this one). Beware: อัน is for small general things, NOT for animals (ตัว), people (คน), books (เล่ม), or vehicles (คัน) — those have their own classifiers.
Key rule
อัน is the general classifier for small inanimate objects and the safe fallback: NOUN + NUMBER + อัน (กุญแจสามอัน). Standalone อันนี้/อันนั้น = 'this one / that one'. Don't use อัน for people, animals, books or vehicles.
Examples
- กุญแจสามอันกุญแจสามตัว
A key is a small general object → อัน; ตัว is for animals and body-shaped things.
- เอาอันนี้เอานี้
Standalone 'this one' needs อัน + นี้; bare นี้ cannot head the phrase on its own here.
- อันนี้เท่าไหร่นี้เท่าไหร่อัน
Pronominal อันนี้ ('this one') comes first; the demonstrative attaches to อัน.
Common mistakes
Using อัน as a universal classifier for everything
รถสองอัน / แมวสองอันรถสองคัน / แมวสองตัวอัน is only for small general objects; vehicles take คัน and animals ตัว.
Using อัน for books
หนังสือสามอันหนังสือสามเล่มBooks have the dedicated classifier เล่ม.
Classifier เล่ม — Books, Knives, Candles
ลักษณนาม "เล่ม"
เล่ม is the classifier for bound volumes and certain long hafted items. Its core use is books and notebooks: หนังสือสามเล่ม (three books), สมุดสองเล่ม (two notebooks). It also counts a small set of long, gripped objects: knives (มีดหนึ่งเล่ม), candles (เทียนสองเล่ม), needles (เข็ม), and traditionally umbrellas and oxcarts in older usage. The thing that ties this group together is historical, not visual, so the safest approach is to memorise that BOOKS and NOTEBOOKS are 'เล่ม things' — these are the high-frequency cases you need at A1. Specify with เล่มนี้ (this volume) and ask quantity with กี่เล่ม (how many books).
Key rule
เล่ม counts bound volumes (books, notebooks) and a fixed set of long hafted items (knives, candles): NOUN + NUMBER + เล่ม (หนังสือสามเล่ม). A book is never อัน.
Examples
- หนังสือสามเล่มหนังสือสามอัน
Books have the dedicated classifier เล่ม; อัน is wrong for a book.
- สมุดสองเล่มสมุดสองแผ่น
A bound notebook takes เล่ม; แผ่น counts single flat sheets of paper.
- มีดหนึ่งเล่มมีดหนึ่งอัน
A knife is a long hafted item and traditionally takes เล่ม, not อัน.
Common mistakes
Using อัน for books
หนังสือสองอันหนังสือสองเล่มBooks take the specific classifier เล่ม, never the general fallback อัน.
Using แผ่น (sheet) for a bound notebook
สมุดสามแผ่นสมุดสามเล่มแผ่น counts loose flat sheets; a bound notebook is เล่ม.
Classifiers ลูก / ใบ — Round Things & Containers
ลักษณนาม "ลูก / ใบ"
Two very common classifiers go together here. ลูก counts round things — most fruit and balls: ส้มสามลูก (three oranges), มะม่วงสองลูก (two mangoes), ลูกบอลหนึ่งลูก (one ball). ใบ counts leaves and, by extension, a big family of containers and thin/hollow items: leaves (ใบไม้), bags (กระเป๋าสองใบ), bowls and plates (จานสามใบ, ชามสองใบ), eggs (ไข่สิบฟอง — but note eggs actually use ฟอง), hats, and paper-thin things. The handy rule of thumb: round/solid produce → ลูก; containers, leaves and thin hollow things → ใบ. Some fruits can take either depending on size and region, but ลูก for fruit and ใบ for bags/bowls are the reliable defaults at A1.
Key rule
ลูก counts round things (fruit, balls): ส้มสามลูก. ใบ ('leaf') counts leaves, containers and thin hollow items: กระเป๋าสองใบ, จานสามใบ. Pattern as always: NOUN + NUMBER + CLASSIFIER.
Examples
- ส้มสามลูกส้มสามใบ
Round fruit takes ลูก; ใบ is for containers and leaf-like/hollow things.
- กระเป๋าสองใบกระเป๋าสองลูก
Bags are containers → ใบ; ลูก is for round solid objects.
- จานสามใบจานสามอัน
A plate (as an object) is counted with ใบ, not the general fallback อัน.
Common mistakes
Swapping ลูก and ใบ
ส้มสามใบ / กระเป๋าสองลูกส้มสามลูก / กระเป๋าสองใบRound produce → ลูก; containers/leaves → ใบ. They are not interchangeable.
Using the fallback อัน for plates and bags
จานสองอัน / กระเป๋าสามอันจานสองใบ / กระเป๋าสามใบContainers have the specific classifier ใบ; อัน sounds wrong.
Classifier = the Noun Itself / Inherent Classifiers
ลักษณนามซ้ำคำนาม
Some Thai nouns act as their OWN classifier — when you count them, the same word appears twice. The clearest case is ห้อง (room): 'two rooms' is ห้องสองห้อง — noun ห้อง + number + classifier ห้อง. Other self-counting nouns include ประเทศ (country: ประเทศสองประเทศ), คน (person: คนสองคน), จังหวัด (province), and many place/unit words. This isn't a mistake — when a noun has no separate classifier, it simply repeats itself in the classifier slot. A few mass and abstract nouns need no classifier at all in generic use. The takeaway: if you can't find a separate classifier for a noun, check whether the noun repeats itself; many do.
Key rule
When a noun has no separate classifier, it repeats itself in the classifier slot: NOUN + NUMBER + (same) NOUN (ห้องสองห้อง). Time units and measures count directly (สองปี); generic statements take no classifier.
Examples
- ห้องสองห้องห้องสองอัน
ห้อง is its own classifier; it repeats. The general fallback อัน is wrong for rooms.
- ประเทศสามประเทศประเทศสามที่
ประเทศ repeats as its own classifier; there is no separate counter to substitute.
- คนสองคนคนสอง
Even the noun คน ('person') repeats: noun คน + number + classifier คน.
Common mistakes
Using อัน instead of repeating the noun
ห้องสองอัน / ประเทศสามอันห้องสองห้อง / ประเทศสามประเทศThese nouns are their own classifier; they repeat rather than taking อัน.
Stopping at the bare number for a repeater noun
ห้องสองห้องสองห้องThe classifier slot must be filled — by repeating the noun.
Basic Negation with ไม่
การปฏิเสธด้วย "ไม่"
To make a Thai sentence negative, put ไม่ (mâi) directly in front of the verb or adjective. Thai verbs and adjectives never change form, so negation is just adding one word: กิน (eat) → ไม่กิน (not eat); อร่อย (delicious) → ไม่อร่อย (not delicious). The pattern is SUBJECT + ไม่ + VERB/ADJECTIVE. There is no helper word like English do/does/did — ไม่ alone does the whole job, and nothing else in the sentence changes. Remember that adjectives in Thai behave like verbs, so they too are negated simply with ไม่ in front, never with the copula เป็น.
Key rule
Negation = SUBJECT + ไม่ + VERB/ADJECTIVE; the verb/adjective never changes. Use ไม่ใช่ for noun identity and ไม่ได้ for a negated past action, never bare ไม่.
Examples
- ฉันไม่กินเนื้อฉันกินไม่เนื้อ
ไม่ comes BEFORE the verb (ไม่กิน), not after it.
- อาหารนี้ไม่อร่อยอาหารนี้ไม่เป็นอร่อย
Adjectives are stative verbs; negate with bare ไม่, never with เป็น.
- เขาไม่เข้าใจเขาไม่ได้เข้าใจ
For a general 'doesn't understand', plain ไม่ is correct; ไม่ได้ would wrongly suggest a past event.
Common mistakes
Placing ไม่ after the verb
ฉันกินไม่ข้าวฉันไม่กินข้าวไม่ must sit directly before the verb or adjective, never after it.
Inserting เป็น before a negated adjective
เขาไม่เป็นสวยเขาไม่สวยThai adjectives are stative verbs and take ไม่ directly; เป็น is never used with adjectives.
Nominal Negation with ไม่ใช่
การปฏิเสธคำนามด้วย "ไม่ใช่"
When you want to say 'X is not (a) Y' — denying that someone or something belongs to a category or identity — Thai uses ไม่ใช่, not plain ไม่. The affirmative เขาเป็นครู (he is a teacher) becomes เขาไม่ใช่ครู (he is not a teacher). ไม่ใช่ is the negative counterpart of the copulas เป็น and คือ. It is a single fixed phrase placed before the noun. You can also use ไม่ใช่ on its own as the answer 'No / That's not right' to correct a statement. Never say ไม่เป็น or ไม่คือ to mean 'isn't a' — those are wrong.
Key rule
Negate noun identity with ไม่ใช่ + NOUN (the negative of เป็น/คือ); never ไม่เป็น or ไม่คือ. ไม่ใช่ alone = 'No / that's not right'.
Examples
- เขาไม่ใช่ครูเขาไม่เป็นครู
Noun identity is negated with ไม่ใช่, never ไม่ + เป็น.
- นี่ไม่ใช่กระเป๋าของฉันนี่ไม่คือกระเป๋าของฉัน
ไม่คือ does not exist; use ไม่ใช่ to negate คือ.
- ฉันไม่ใช่คนไทยฉันไม่คนไทย
A noun cannot be negated with bare ไม่; you need ไม่ใช่.
Common mistakes
Using ไม่เป็น for 'isn't a (noun)'
เขาไม่เป็นครูเขาไม่ใช่ครูIdentity negation replaces the copula with ไม่ใช่; ไม่ + เป็น is wrong.
Using ไม่คือ
นี่ไม่คือบ้านฉันนี่ไม่ใช่บ้านฉันคือ is negated only as ไม่ใช่; ไม่คือ does not exist.
ไม่ได้ — Didn't (negated past action)
การปฏิเสธอดีตด้วย "ไม่ได้"
To say someone DIDN'T do something — a specific action that didn't take place — Thai puts ไม่ได้ before the verb: เมื่อวานฉันไม่ได้ไป (yesterday I didn't go). Compare with plain ไม่ไป, which is more like a general 'I don't go'. The frame is SUBJECT + ไม่ได้ + VERB. ไม่ได้ + verb is the natural way to deny that an event happened, especially with a past time word like เมื่อวาน (yesterday). Note: ไม่ได้ has another meaning, 'can't', when it comes AFTER the verb (กินไม่ได้ = can't eat) — but BEFORE the verb it means 'didn't'.
Key rule
ไม่ได้ + VERB = 'didn't do it' (a non-event), usually with a past time word. Position matters: before the verb = didn't; after the verb = can't.
Examples
- เมื่อวานฉันไม่ได้ไปโรงเรียนเมื่อวานฉันไม่ไปโรงเรียน
For a specific past non-event, ไม่ได้ + V is natural; plain ไม่ไป reads as a general statement.
- เขาไม่ได้กินข้าวเช้าเขากินไม่ได้ข้าวเช้า
Before the verb ไม่ได้กิน = didn't eat; กินไม่ได้ means 'can't eat', a different meaning.
- ผมไม่ได้โทรหาคุณผมไม่ได้ไม่โทรหาคุณ
ไม่ได้ already negates; do not add another ไม่.
Common mistakes
Using plain ไม่ for a specific past non-event
เมื่อวานฉันไม่ไปเมื่อวานฉันไม่ได้ไปTo report that an action didn't happen on a given occasion, use ไม่ได้ + V.
Putting ได้ไม่ instead of ไม่ได้
ฉันได้ไม่ทำฉันไม่ได้ทำThe preverbal negator is the fixed unit ไม่ได้, in that order.
ยังไม่ — Not Yet
การปฏิเสธว่ายังไม่เกิดด้วย "ยังไม่"
ยังไม่ means 'not yet' — the action hasn't happened, but it's expected to happen soon. ยัง means 'still', so ยังไม่ literally is 'still not'. The frame is SUBJECT + ยังไม่ + VERB: ฉันยังไม่กินข้าว (I haven't eaten yet). Compare ไม่กิน (I don't eat) and ไม่ได้กิน (I didn't eat): ยังไม่กิน adds the sense of 'but I will / I'm about to'. The natural one-word answer to a 'have you ... yet?' question (...หรือยัง) is ยัง ('not yet'). To say the action is now complete, switch to ...แล้ว ('already').
Key rule
ยังไม่ + VERB = 'not yet' (expected but hasn't happened). Answer ...หรือยัง with ยัง (not yet) or ...แล้ว (already).
Examples
- ฉันยังไม่กินข้าวฉันไม่กินข้าว (means: I don't eat rice)
ยังไม่ adds 'not yet (but will)'; plain ไม่ is a general statement.
- เขายังไม่มาเขายังมาไม่
ยังไม่ stays together before the verb; you cannot split it around มา.
- การบ้านยังไม่เสร็จการบ้านไม่เสร็จยัง
Put ยังไม่ before the predicate, not ยัง at the end.
Common mistakes
Using plain ไม่ for 'not yet'
ฉันไม่กินข้าว (intended: haven't eaten yet)ฉันยังไม่กินข้าว'Not yet' (still expected) requires ยังไม่; plain ไม่ loses the pending sense.
Splitting ยังไม่ around the verb
เขายังมาไม่เขายังไม่มายังไม่ is a fixed unit placed before the verb.
Basic SVO Word Order
ลำดับคำพื้นฐาน (ประธาน-กริยา-กรรม)
Thai basic word order is Subject–Verb–Object (SVO), just like English: ฉันกินข้าว (I eat rice) = I (subject) + eat (verb) + rice (object). Because Thai words never change form (no endings, no cases), word order is what tells you who does what — so keeping S–V–O is important. Time words usually go at the front (พรุ่งนี้ฉันไป = tomorrow I go), and place/manner usually come after the verb and object. The subject can be dropped when it's obvious from context, but the verb stays before its object.
Key rule
Default order is Subject–Verb–Object; because Thai has no case endings, this order alone shows who does what. Time fronts the clause; place/manner follow the verb.
Examples
- ฉันกินข้าวฉันข้าวกิน
The object ข้าว must follow the verb กิน, not precede it.
- เขาอ่านหนังสือหนังสืออ่านเขา
Subject–Verb–Object order; scrambling changes or breaks the meaning.
- หมากัดแมวกัดหมาแมว
The subject comes first; 'กัดหมาแมว' has no clear subject and is ungrammatical.
Common mistakes
Placing the object before the verb
ฉันข้าวกินฉันกินข้าวNeutral Thai is S–V–O; the object follows the verb.
Putting the subject after the verb
กินฉันข้าวฉันกินข้าวThe subject opens the clause; verb-first is not the neutral order.
Yes/No Questions with ไหม
คำถามแบบ "…ไหม"
The simplest way to ask a yes/no question in Thai is to add ไหม (mǎi, rising tone) to the end of a statement. อร่อย (it's delicious) → อร่อยไหม (is it delicious?); คุณไปไหม (are you going?). The word order does not change at all — you just put ไหม at the end. ไหม is neutral and very common in speech. Be careful: ไหม (rising) is the question word, while ไม่ (falling) is the negator — they look alike but do opposite jobs. To answer, you repeat the verb/adjective for 'yes' or use ไม่ + verb for 'no'.
Key rule
Add ไหม (rising) to the end of a statement to make a neutral yes/no question; order is unchanged. Answer by echoing the verb/adjective (yes) or ไม่ + verb (no).
Examples
- อาหารอร่อยไหมอาหารอร่อยไม่
The question particle is ไหม (rising), not ไม่ (falling, which is the negator).
- คุณไปไหมไหมคุณไป
ไหม goes at the END of the clause, never at the front.
- คุณหิวไหมคุณหิวหรือไหม
Use one final particle; do not stack หรือ + ไหม in a neutral yes/no question.
Common mistakes
Using ไม่ instead of ไหม to ask
อร่อยไม่อร่อยไหมไหม (rising) asks; ไม่ (falling) negates — they are different words.
Fronting the question particle
ไหมคุณไปคุณไปไหมไหม is always clause-final.
Yes/No Questions with หรือเปล่า / หรือยัง
คำถามแบบ "หรือเปล่า / หรือยัง"
Besides ไหม, Thai has two more end-of-sentence yes/no frames. …หรือเปล่า (rʉ̌ʉ-plàao) means 'or not?' and asks whether something is the case, often when you're checking or a bit uncertain: คุณหิวหรือเปล่า (are you hungry or not?). …หรือยัง means 'yet?' and asks whether an expected thing has happened already: กินข้าวหรือยัง (have you eaten yet?). Both go at the end of the clause. Answer หรือเปล่า with the verb (yes) or ไม่/เปล่า (no); answer หรือยัง with แล้ว (already) or ยัง (not yet).
Key rule
…หรือเปล่า = 'or not?' (checking); answer with the verb or ไม่/เปล่า. …หรือยัง = 'yet?'; answer ...แล้ว (already) or ยัง (not yet).
Examples
- คุณหิวหรือเปล่าคุณหิวหรือยัง (means: are you hungry YET?)
หรือเปล่า asks 'or not?'; หรือยัง asks 'yet?' — different meanings.
- กินข้าวหรือยังกินข้าวหรือเปล่ายัง
Use one frame: หรือยัง for 'yet?'; do not blend the two.
- — ไปหรือเปล่า — เปล่า— ไปหรือเปล่า — ยัง
Answer หรือเปล่า with the verb or เปล่า/ไม่ไป, not with ยัง.
Common mistakes
Confusing หรือเปล่า with หรือยัง
กินข้าวหรือเปล่า (intended: have you eaten yet?)กินข้าวหรือยังหรือเปล่า = or not; หรือยัง = yet — match the meaning you want.
Answering หรือยัง with ไม่
— เสร็จหรือยัง — ไม่— เสร็จหรือยัง — ยังA หรือยัง question takes แล้ว (already) or ยัง (not yet), not ไม่.
Answering Yes/No — Echo the Verb
การตอบรับ-ปฏิเสธด้วยการซ้ำกริยา
Thai has no single all-purpose word for 'yes' and 'no'. Instead, you answer a yes/no question by repeating the key verb or adjective: ไปไหม (are you going?) → ไป (yes) / ไม่ไป (no); อร่อยไหม (is it tasty?) → อร่อย (yes) / ไม่อร่อย (no). For identity questions with ใช่ไหม, answer ใช่ (yes) / ไม่ใช่ (no). For 'yet?' questions (หรือยัง), answer แล้ว (already) / ยัง (not yet). Add ครับ (men) or ค่ะ (women) to be polite: ไปครับ / ไม่ไปค่ะ.
Key rule
There is no generic yes/no word: echo the verb/adjective for 'yes' and ไม่ + verb for 'no'; use ใช่/ไม่ใช่ for identity and แล้ว/ยัง for 'yet'. Add ครับ/ค่ะ to be polite.
Examples
- — ไปไหม — ไป— ไปไหม — ใช่
For an action-verb question, echo the verb (ไป); ใช่ is only for identity/propositions.
- — ชอบไหม — ไม่ชอบ— ชอบไหม — ไม่
Negative answer echoes the verb with ไม่ (ไม่ชอบ), not a bare ไม่.
- — เขาเป็นครูใช่ไหม — ใช่— เขาเป็นครูใช่ไหม — ไป
Identity questions are answered ใช่ / ไม่ใช่, not by echoing an unrelated verb.
Common mistakes
Using ใช่ as a general 'yes' for verbs
— ไปไหม — ใช่— ไปไหม — ไปใช่ confirms identity/propositions; action questions are answered by echoing the verb.
Answering 'no' with bare ไม่
— ชอบไหม — ไม่— ชอบไหม — ไม่ชอบA 'no' echoes the verb after ไม่ (ไม่ชอบ); bare ไม่ is incomplete.
Wh-Questions In Situ — ใคร / อะไร / ที่ไหน
คำถาม "ใคร / อะไร / ที่ไหน" ไว้ตำแหน่งเดิม
In Thai, question words like ใคร (who), อะไร (what), and ที่ไหน (where) stay in the SAME position where the answer would go — you do NOT move them to the front. To ask 'what do you eat?', you say คุณกินอะไร — literally 'you eat what', because the answer (e.g. ข้าว) goes in that same object slot. 'Who came?' = ใครมา (the subject slot). 'Where do you live?' = คุณอยู่ที่ไหน (the place slot). This is called 'in situ' (in place). Just replace the unknown part with the question word; the rest of the sentence keeps its normal order.
Key rule
Wh-words ใคร/อะไร/ที่ไหน stay in the answer's slot (in situ) — no fronting, no inversion, and no ไหม particle added.
Examples
- คุณกินอะไรอะไรคุณกิน
อะไร stays in the object slot; Thai does not front the wh-word.
- ใครมามาใคร
ใคร is the subject and opens the clause, just like any subject.
- คุณอยู่ที่ไหนที่ไหนคุณอยู่
ที่ไหน sits in the place slot after the verb; do not front it.
Common mistakes
Fronting the wh-word English-style
อะไรคุณกินคุณกินอะไรThai is in situ: the question word stays in the answer's slot.
Adding ไหม to a wh-question
คุณกินอะไรไหมคุณกินอะไรA wh-word already signals a question; the yes/no particle ไหม is not added.
Wh-Questions — เมื่อไหร่ / ทำไม / อย่างไร / เท่าไหร่
คำถาม "เมื่อไหร่ / ทำไม / อย่างไร / เท่าไหร่"
More question words, each in its natural position. เมื่อไหร่ (when) usually goes at the start or end: เมื่อไหร่คุณจะมา / คุณจะมาเมื่อไหร่. ทำไม (why) usually starts the question: ทำไมคุณไม่มา (why didn't you come?). อย่างไร / ยังไง (how, in what way) usually comes at the end: ไปยังไง (how do you go?). เท่าไหร่ (how much/many) follows what's being measured: ราคาเท่าไหร่ (how much is it?), อายุเท่าไหร่ (how old?). Like other wh-words, none of these need the particle ไหม.
Key rule
เมื่อไหร่ (when, front/end), ทำไม (why, usually front), ยังไง/อย่างไร (how, end), เท่าไหร่ (how much, after the measured item) — all without the ไหม particle.
Examples
- คุณจะมาเมื่อไหร่คุณจะมาเมื่อไหร่ไหม
A wh-word already makes a question; do not add ไหม.
- ทำไมคุณไม่มาคุณไม่มาทำไมไหม
ทำไม forms the question by itself; no ไหม, and fronting is natural.
- ไปยังไงยังไงไป
ยังไง (how) is clause-final, after the verb.
Common mistakes
Adding ไหม to a wh-question
คุณจะมาเมื่อไหร่ไหมคุณจะมาเมื่อไหร่Wh-words already mark a question; ไหม (yes/no) is not added.
Fronting เท่าไหร่ instead of placing it after the measured item
เท่าไหร่อันนี้อันนี้เท่าไหร่เท่าไหร่ follows what is being measured (price/age/amount).
Preposition ที่ — at / in (location)
บุพบท "ที่" บอกสถานที่
ที่ (thîi) marks a STATIC location — 'at' or 'in' a place. It comes BEFORE the place noun: อยู่ที่บ้าน = 'is at home', เรียนที่โรงเรียน = 'study at school'. After verbs like อยู่ (to be located), ทำงาน (work), เรียน (study), and กิน (eat), use ที่ + place to say WHERE. ที่ is also a noun meaning 'place', and the same word introduces relative clauses ('the place where…'), but at A1 just learn it as the basic 'at/in' location marker. Do not use ที่ for motion 'to a place' — for going somewhere, the verb ไป (go) takes the destination directly: ไปตลาด (go to the market), not *ไปที่ตลาด in casual speech.
Key rule
ที่ = 'at / in' for static location, placed BEFORE the place: VERB + ที่ + PLACE (อยู่ที่บ้าน). Ask 'where' with ที่ไหน. Don't add ที่ after motion verbs like ไป.
Examples
- เขาอยู่ที่บ้านเขาอยู่บ้านที่
ที่ comes BEFORE the place noun, not after it.
- ฉันทำงานที่ธนาคารฉันทำงานธนาคาร
'Work AT a place' needs the locative marker ที่ before the place.
- คุณอยู่ที่ไหนคุณอยู่ไหนที่
The 'where' question is ที่ไหน — ที่ stays before ไหน.
Common mistakes
Placing ที่ after the place noun
เขาอยู่บ้านที่เขาอยู่ที่บ้านที่ is a preposition; it precedes the place noun, like English 'at'.
Dropping ที่ with 'work/study at'
ฉันทำงานโรงพยาบาลฉันทำงานที่โรงพยาบาลVerbs like ทำงาน and เรียน need ที่ + place to express the workplace/school location.
Prepositions ใน / บน / ใต้ — in / on / under
บุพบท "ใน / บน / ใต้"
ใน (nai) = 'in / inside', บน (bon) = 'on / on top of', ใต้ (tâai) = 'under / beneath'. Each one goes BEFORE the place noun, just like English: ในกระเป๋า = 'in the bag', บนโต๊ะ = 'on the table', ใต้เตียง = 'under the bed'. They usually follow the location verb อยู่ ('be located') or come after the existential มี ('there is'): หนังสืออยู่บนโต๊ะ = 'the book is on the table', มีแมวอยู่ใต้รถ = 'there's a cat under the car'. You can also combine them with ที่ (อยู่ที่ในห้อง), but at A1 just use the bare preposition before the place.
Key rule
ใน = in/inside, บน = on/on top, ใต้ = under — each placed BEFORE the place noun, usually after อยู่ or existential มี (หนังสืออยู่บนโต๊ะ).
Examples
- หนังสืออยู่บนโต๊ะหนังสืออยู่โต๊ะบน
บน comes BEFORE the place noun (บนโต๊ะ), not after it.
- มีแมวอยู่ใต้รถมีแมวอยู่บนรถ
ใต้ = under; บน = on top — using บน here changes the meaning to 'on the car'.
- เงินอยู่ในกระเป๋าเงินอยู่บนกระเป๋า
Inside the bag = ใน; บน would mean 'on top of the bag'.
Common mistakes
Putting the preposition after the noun
หนังสืออยู่โต๊ะบนหนังสืออยู่บนโต๊ะใน/บน/ใต้ are prepositions and always precede the place noun.
Confusing ใน and บน
เงินอยู่บนกระเป๋า (meaning inside)เงินอยู่ในกระเป๋าใน = inside a container; บน = on the outer surface/top.
จาก / ถึง — from / to (place & time)
บุพบท "จาก / ถึง"
จาก (jàak) = 'from' (a source), ถึง (thǔeng) = 'to / until / up to' (a goal or endpoint). They work for both PLACES and TIMES, and often pair up: จากบ้านถึงโรงเรียน = 'from home to school', จากเก้าโมงถึงห้าโมง = 'from 9 to 5'. Each can also stand alone: มาจากกรุงเทพ = 'come from Bangkok', เปิดถึงห้าทุ่ม = 'open until 11 pm'. ถึง is also a verb meaning 'to arrive/reach' (ถึงแล้ว = '[I've] arrived'). Put จาก before the source and ถึง before the endpoint.
Key rule
จาก = 'from' (source), ถึง = 'to/until' (endpoint); pair them as จาก X ถึง Y for places, times, and ranges. Source (จาก) first, endpoint (ถึง) second. ถึง is also the verb 'to arrive'.
Examples
- ฉันเดินจากบ้านถึงโรงเรียนฉันเดินถึงบ้านจากโรงเรียน
จาก marks the source (home) first; reversing it changes who's the start and end.
- ร้านเปิดจากเก้าโมงถึงห้าทุ่มร้านเปิดเก้าโมงถึงห้าทุ่ม
For a full range, include จาก before the start time, not just ถึง.
- เขามาจากเชียงใหม่เขามาถึงเชียงใหม่ (means 'arrived AT Chiang Mai')
'Come from' = มาจาก; มาถึง means 'arrive at', a different meaning.
Common mistakes
Reversing จาก and ถึง
เดินถึงบ้านจากโรงเรียนเดินจากบ้านถึงโรงเรียนSource (จาก) comes first; endpoint (ถึง) comes second.
Dropping จาก in a range
ทำงานเก้าโมงถึงห้าโมงทำงานจากเก้าโมงถึงห้าโมงA 'from–to' range needs both markers; the start point needs จาก.
กับ — with / and (accompaniment)
บุพบท "กับ"
กับ (gàp) means 'with' (in the company of) and also joins two nouns like 'and': ไปกับเพื่อน = 'go with a friend', กาแฟกับขนม = 'coffee and cake'. Put กับ between the verb and the companion (ไปกับ…, อยู่กับ…, คุยกับ…) or between two nouns you're listing. กับ joins NOUNS; to link whole clauses/sentences ('and') Thai uses และ instead. กับ also marks the person you do something to in some verbs: โกรธกับ… is heard, though พูดกับ ('speak to') and ทะเลาะกับ ('quarrel with') are the typical patterns.
Key rule
กับ = 'with' (accompaniment: VERB + กับ + person) and 'and' joining two NOUNS (พ่อกับแม่). For joining clauses/sentences use และ, not กับ.
Examples
- ฉันไปกับเพื่อนฉันไปและเพื่อน
Accompaniment 'go with' uses กับ; และ doesn't mark 'with'.
- พ่อกับแม่พ่อกับและแม่
Use one connector between the two nouns — กับ alone (or และ alone).
- ฉันคุยกับครูฉันคุยให้ครู
'Chat with' takes กับ; ให้ marks a recipient ('for/to give'), a different relation.
Common mistakes
Using และ for 'with' (accompaniment)
ฉันไปและเพื่อนฉันไปกับเพื่อน'With (a person)' is กับ; และ means 'and', not 'with'.
Doubling connectors
พ่อกับและแม่พ่อกับแม่Use only one connector between two nouns.
ให้ — for / to (recipient/benefactive)
บุพบท "ให้"
ให้ (hâi) marks the RECIPIENT or person who BENEFITS — 'for' or 'to': ซื้อของขวัญให้แม่ = 'buy a gift for mom', ทำอาหารให้เพื่อน = 'cook for a friend'. The pattern is VERB + thing + ให้ + person. ให้ is also a full verb meaning 'to give': ให้เงินเขา = 'give him money'. So with ให้, you mark WHO receives or benefits from your action. Don't use ให้ for time ('for an hour' is NOT ให้). It is the everyday 'for/to a person' marker.
Key rule
ให้ = 'for / to' marking the human recipient/beneficiary: VERB + thing + ให้ + person (ซื้อของให้แม่). ให้ is also the verb 'to give'. Not used for 'for' of duration.
Examples
- ฉันซื้อของขวัญให้แม่ฉันซื้อของขวัญแม่
The recipient (mom) is marked with ให้; without it the sentence loses the 'for mom' meaning.
- เขาทำอาหารให้เพื่อนเขาทำอาหารกับเพื่อน (means 'cook WITH a friend')
ให้ marks the beneficiary; กับ would mean cooking together with the friend.
- แม่ให้เงินฉันแม่เงินให้ฉัน
When ให้ is the verb 'give', it comes right after the subject: แม่ + ให้ + …
Common mistakes
Omitting ให้ before the recipient
ฉันซื้อของขวัญแม่ฉันซื้อของขวัญให้แม่The benefactive recipient needs ให้: VERB + thing + ให้ + person.
Using กับ where the recipient needs ให้
ทำอาหารกับแม่ (meaning 'for mom')ทำอาหารให้แม่กับ = with (together); ให้ = for the benefit of someone.
Coordination — และ / กับ (and)
คำเชื่อม "และ / กับ"
และ (láe) and กับ (gàp) both translate 'and', but they divide the work. และ joins CLAUSES, VERBS, ADJECTIVES, and longer lists, and is the neutral/written 'and': เขาสวยและฉลาด = 'she is pretty and smart'. กับ joins two NOUNS as a pair in everyday speech: พ่อกับแม่ = 'mom and dad'. For lists of three or more, you often use commas/และ at the end: แดง เขียว และน้ำเงิน. In casual speech, แล้วก็ ('and then / and also') is also very common. Rule of thumb: nouns → กับ; clauses/verbs/adjectives → และ.
Key rule
Join two NOUNS with กับ (พ่อกับแม่); join clauses, verbs, adjectives, and formal lists with และ (สวยและฉลาด). Casual spoken 'and (then)' = แล้วก็.
Examples
- เขาสวยและฉลาดเขาสวยกับฉลาด
Adjectives/stative verbs are joined with และ, not กับ.
- พ่อกับแม่ไปตลาดพ่อและกับแม่ไปตลาด
Use only one connector; don't double และ and กับ.
- ฉันชอบสีแดง สีเขียว และสีน้ำเงินฉันชอบสีแดงกับสีเขียวกับสีน้ำเงิน
For a list of three or more, put และ before the final item rather than repeating กับ.
Common mistakes
Using กับ to join clauses
เขาทำงานกับฉันเรียนเขาทำงานและฉันเรียนกับ joins nouns; clauses are joined with และ (or แล้วก็).
Using และ to join two nouns in casual speech
พ่อและแม่ (in everyday chat)พ่อกับแม่Everyday spoken noun-pairs prefer กับ; และ sounds formal/written for a simple pair.
Coordination — หรือ (or)
คำเชื่อม "หรือ"
หรือ (rǔe) means 'or'. It goes between two choices, whether nouns, verbs, or clauses: กาแฟหรือชา = 'coffee or tea', ไปหรือไม่ไป = 'go or not go'. It also turns a statement into a choice QUESTION: คุณจะกินข้าวหรือก๋วยเตี๋ยว = 'will you eat rice or noodles?'. In speech หรือ is often shortened to หรือ/รึ. A very common A1 question pattern is …หรือเปล่า ('…or not?') for yes/no. Place หรือ between the alternatives, not at the end.
Key rule
หรือ = 'or', placed BETWEEN two alternatives (กาแฟหรือชา) and also forming choice questions (…หรือ…?). Don't confuse with และ ('and'); the 'or not?' yes/no frame is …หรือเปล่า.
Examples
- กาแฟหรือชากาแฟและชา
'Or' (a choice) is หรือ; และ means 'and' (both).
- คุณจะกินข้าวหรือก๋วยเตี๋ยวคุณจะกินข้าวก๋วยเตี๋ยวหรือ
หรือ goes between the two options, not after both.
- ไปหรือไม่ไปไปไม่ไปหรือ
'Go or not go' places หรือ between the positive and negative verb.
Common mistakes
Using และ where 'or' is meant
กาแฟและชา (when offering a choice)กาแฟหรือชาและ = and (both); หรือ = or (pick one).
Putting หรือ after both options
ข้าวก๋วยเตี๋ยวหรือ (as a choice question)ข้าวหรือก๋วยเตี๋ยวหรือ goes between the alternatives.
Coordination — แต่ (but)
คำเชื่อม "แต่"
แต่ (tàe) means 'but' — it marks a CONTRAST between two clauses: อาหารอร่อยแต่แพง = 'the food is delicious but expensive', ฉันอยากไปแต่ไม่มีเวลา = 'I want to go but don't have time'. Put แต่ at the START of the second (contrasting) clause. In speech you often hear แต่ว่า ('but'), which is the same with the linker ว่า. Don't use แต่ to mean 'only' on its own at A1 — here it's the contrast 'but'. แต่ links clauses; it doesn't pair two single nouns the way กับ does.
Key rule
แต่ = 'but', placed at the START of the contrasting (second) clause: CLAUSE1 + แต่ + CLAUSE2 (อร่อยแต่แพง). The fuller spoken form is แต่ว่า.
Examples
- อาหารอร่อยแต่แพงอาหารอร่อยและแพง
A contrast (tasty BUT expensive) needs แต่; และ would just add the two neutrally.
- ฉันอยากไปแต่ไม่มีเวลาฉันอยากไปไม่มีเวลาแต่
แต่ heads the second clause; it can't sit at the very end.
- เขาเก่งแต่ขี้เกียจเขาเก่งหรือขี้เกียจ
หรือ ('or') makes it a choice; the contrast 'but' is แต่.
Common mistakes
Using และ where a contrast is meant
ถูกและไม่ดี (meaning 'cheap but not good')ถูกแต่ไม่ดีContrast needs แต่; และ just adds without the 'but' nuance.
Placing แต่ at the end of the clause
ฉันอยากไปไม่มีเวลาแต่ฉันอยากไปแต่ไม่มีเวลาแต่ heads the contrasting clause, not its tail.
Halfway there — imagine actually using all of this.
Lenguia's AI tutor explains any of these Thai grammar topics in seconds and builds practice around the ones you get wrong.
First-Person Pronouns — ผม / ดิฉัน / ฉัน / หนู
สรรพนามบุรุษที่ 1
Thai has no single neutral word for 'I'. The word you choose for yourself depends on your gender, the formality of the situation, and who you are talking to. The safest starting set is: ผม (phǒm) — used by men in almost any context; ดิฉัน (dì-chǎn) — used by women in formal or polite contexts; ฉัน (chǎn) — a softer, more casual 'I' used mostly by women and in songs/intimacy; and หนู (nǔu) — literally 'mouse', used by children and by young women speaking to someone older. For a male learner, ผม is your default. For a female learner, ดิฉัน is the safe polite default, with ฉัน for casual situations. Every choice signals your gender and your relationship to the listener.
Key rule
Men default to ผม; women default to ดิฉัน (formal) or ฉัน (casual); หนู is for children and young people addressing an elder. There is no gender-neutral 'I' — every choice marks gender and register.
Examples
- ผมเป็นนักเรียนดิฉันเป็นนักเรียน (said by a man)
A man uses ผม for 'I'; ดิฉัน is a woman's first person.
- ดิฉันชื่อมาลีผมชื่อมาลี (said by a woman)
A woman in a polite context uses ดิฉัน, not the male ผม.
- ฉันหิวข้าวดิฉันหิวข้าว (chatting casually with a close friend)
Among friends ฉัน is natural; ดิฉัน sounds overly formal in casual talk.
Common mistakes
Using one pronoun regardless of gender
ดิฉันเป็นครู (said by a man)ผมเป็นครูดิฉัน is female-only and ผม is male-only; the first person must match the speaker's gender.
Mismatching first person and politeness particle
ผมสบายดีค่ะผมสบายดีครับผม is male, so the particle must be the male ครับ, not the female ค่ะ.
Second-Person Pronouns — คุณ / เธอ
สรรพนามบุรุษที่ 2
For 'you', the two starter words are คุณ (khun) and เธอ (thəə). คุณ is the polite, respectful 'you' — safe with strangers, colleagues, customers, and anyone you want to treat with courtesy. It is also the word you put before someone's name as a title (คุณมาลี = 'Ms. Mali'). เธอ is a soft, familiar 'you' — used with close friends, between sweethearts, and by teachers to students; it can sound too intimate or even condescending with the wrong person. Use คุณ as your safe default. As with 'I', Thais very often replace 'you' with the person's name or a kinship term (พี่, น้อง) instead, because those feel warmer and more specific.
Key rule
คุณ = polite 'you' (safe default, also a title before names); เธอ = familiar/affectionate 'you' for friends and intimates. When in doubt, use คุณ — or the person's name or kinship term.
Examples
- คุณชื่ออะไรครับเธอชื่ออะไรครับ (to a stranger)
คุณ is the polite 'you' for a stranger; เธอ is too familiar.
- เธอจะไปไหน (to a close friend)คุณจะไปไหน (to your best friend — sounds distant)
Among close friends เธอ is warm; คุณ can feel cold and formal.
- คุณมาลีอยู่ไหมคะมาลีคุณอยู่ไหมคะ
As a title คุณ comes before the name: คุณ + name, not name + คุณ.
Common mistakes
Using familiar เธอ with strangers or superiors
เธอเป็นคนที่ไหนคะ (to a new customer)คุณเป็นคนที่ไหนคะเธอ claims closeness; with a stranger the polite คุณ is correct.
Using polite คุณ with very close friends
คุณจะกินอะไร (to a best friend)เธอจะกินอะไรคุณ sounds distant among intimates; เธอ or the friend's name is warmer.
Third-Person Pronouns — เขา / มัน / ท่าน
สรรพนามบุรุษที่ 3
For 'he', 'she', and 'they' (people), Thai uses one word: เขา (kháo). It is genderless — context tells you whether it means he, she, or they. For 'it' — animals and objects — use มัน (man); used about a person, มัน is rude or very intimate, so be careful. For someone you deeply respect (a monk, a high official, an honoured person), use the honorific ท่าน (thân), which also means a very formal 'you'. So your everyday third person is เขา for people, มัน for things and animals, and ท่าน only when showing high respect.
Key rule
เขา = he/she/they for people (no gender); มัน = it (animals/things — rude for people); ท่าน = honorific 'he/she' (and very formal 'you') for revered figures.
Examples
- เขาเป็นครูเธอเป็นครู (meaning a generic 'she' to a stranger's face)
เขา is the neutral genderless third person; it works for he or she.
- เขาชอบกินส้มตำมันชอบกินส้มตำ (referring to a respected person)
For a person use เขา; มัน about a person is rude.
- แมวตัวนั้นน่ารัก มันชื่ออะไรแมวตัวนั้นน่ารัก เขาชื่ออะไร
An animal takes มัน ('it'); เขา is for people.
Common mistakes
Using มัน to refer to a person
มันเป็นเพื่อนของผมเขาเป็นเพื่อนของผมมัน about a person is rude or overly intimate; use เขา for people.
Trying to mark gender on the third person
หล่อนเป็นผู้หญิง เขาเป็นผู้ชาย (forcing a he/she split in everyday speech)เขาเป็นผู้หญิง / เขาเป็นผู้ชายEveryday Thai uses genderless เขา for both; the literary หล่อน is not needed at A1.
Kinship as Pronoun — พี่ / น้อง
คำเครือญาติ "พี่ / น้อง"
This is the heart of Thai pronouns. พี่ (phîi) means 'older sibling' and น้อง (nɔ́ɔng) means 'younger sibling', but Thais use them constantly as 'I' and 'you' between any two people based on relative age — even with strangers, coworkers, shop staff, and friends. If you are the older one, you call yourself พี่ and call the other person น้อง. If you are the younger one, you call yourself น้อง and call the other person พี่. The same word is both 'I' and 'you' — it just points to whoever is older or younger. This feels much warmer than คุณ and is what Thais actually use most of the time once they know who is older.
Key rule
พี่ = the older person, น้อง = the younger person; each is used as BOTH 'I' and 'you' by relative age. The older speaker says พี่ for self and น้อง for the listener; the younger speaker reverses it.
Examples
- พี่จะไปกับน้องไหม (older speaker to younger)คุณจะไปกับคุณไหม
Once age is known, พี่/น้อง are warmer and clearer than repeating คุณ.
- น้องไปกับพี่ครับ (younger speaker to older)ผมไปกับคุณครับ (when both clearly know who is older)
The younger person uses น้อง for self and พี่ for the older listener.
- พี่ชื่ออะไรคะ (younger woman to a slightly older person)เธอชื่ออะไรคะ (to someone clearly older)
An older listener takes the respectful พี่, not the familiar เธอ.
Common mistakes
Using คุณ when age is already known
คุณจะกินอะไร (to a clearly younger colleague you know)น้องจะกินอะไรOnce relative age is clear, พี่/น้อง are the natural warm choice; คุณ sounds distant.
Mismatching self and listener terms
พี่ช่วยพี่หน่อย (younger person calling both พี่)พี่ช่วยน้องหน่อยSelf and listener must take the correct relative-age term: older = พี่, younger = น้อง.
Kinship for Elders — ลุง / ป้า / น้า / อา
คำเครือญาติผู้ใหญ่
For people who are about your parents' age or older, Thais use 'aunt/uncle' words as 'you' (and as titles), even with strangers. The main ones: ลุง (uncle, older man) and ป้า (aunt, older woman) for people clearly older than your parents; น้า (younger aunt/uncle, mother's side) and อา (younger aunt/uncle, father's side) for people around or a bit younger than your parents. In everyday life you don't need the exact family side — ลุง/ป้า for clearly senior people and น้า/อา for the slightly-older-than-you adults works well. Using these terms with a stranger (the noodle-shop owner, a taxi driver) is normal, friendly, and respectful.
Key rule
Use ลุง/ป้า for clearly senior (parents' age and above) men/women and น้า/อา for somewhat-older adults; these are friendly, respectful 'you' and title words used even with strangers.
Examples
- ลุงครับ ไปสนามบินเท่าไหร่ (to an older male taxi driver)คุณครับ ไปสนามบินเท่าไหร่ (sounds cold to a clearly older man)
An older man is warmly addressed as ลุง; คุณ feels distant.
- ป้าขายข้าวอร่อยมาก (to/about an older female vendor)น้องขายข้าวอร่อยมาก (to a clearly elderly woman)
A clearly senior woman is ป้า; calling her น้อง under-ages and can offend.
- น้าครับ ขอเส้นเล็กหนึ่งชาม (to a friendly youngish vendor)ลุงครับ ขอเส้นเล็กหนึ่งชาม (to a man only a bit older than you)
A somewhat-older adult is น้า; ลุง implies he is much older.
Common mistakes
Using คุณ for a clearly elderly stranger
คุณครับ นั่งตรงนี้ได้ไหม (to an elderly man)ลุงครับ นั่งตรงนี้ได้ไหมSenior strangers are warmly addressed with ลุง/ป้า, not the neutral คุณ.
Under-aging an elder with พี่/น้อง
น้องครับ (to a man your father's age)ลุงครับSomeone of the parental generation takes ลุง/ป้า; พี่/น้อง are for peers and small gaps.
Using a Name / Nickname as a Pronoun
เรียกชื่อแทนสรรพนาม
In Thai it is completely normal — and very common — to use a person's name or nickname instead of a pronoun, for BOTH 'you' AND 'I'. Almost every Thai has a short nickname (ชื่อเล่น) like นก, แอน, ต้น. You can say someone's nickname where English uses 'you' (นกจะไปไหน = 'Where is Nok (= you) going?'), and people, especially women and children, often refer to themselves by their own nickname instead of saying 'I' (แอนหิว = 'Ann (= I) is hungry'). This sounds warm and friendly. It is most common with people you are close to or whose name you know.
Key rule
A person's name or nickname can replace 'you' (addressing them) and even 'I' (referring to yourself), especially among friends, women, and children — it sounds warm and is very common.
Examples
- นกจะไปไหน (asking Nok)นกจะไปไหน (intended about a third, absent person while talking to Nok)
Said TO Nok, her name means 'you'; using it for 'you' while addressing her is the natural reading.
- แอนหิวแล้ว (Ann about herself)ฉันหิวแล้ว แอนหิวแล้ว (redundantly using both 'I' and her name for self)
Ann can use her own nickname as 'I'; pairing it with ฉัน for the same self is redundant.
- ต้นชอบกาแฟไหม (asking Ton)เธอต้นชอบกาแฟไหม
The name alone serves as 'you'; stacking เธอ + name is unnatural here.
Common mistakes
Adding a pronoun before the name unnecessarily
เธอนกจะไปไหนนกจะไปไหนThe name alone functions as 'you'; stacking เธอ + name is redundant.
Doubling self-reference (own name + 'I')
ฉันแอนหิวแอนหิว / ฉันหิวUse either your name OR ฉัน for 'I', not both for the same self.
Dropping the Pronoun
การละสรรพนาม
Thai loves to leave out pronouns when the meaning is clear from context. Once everyone knows who is being talked about, you simply don't say 'I', 'you', 'he', or 'it'. 'ไปไหน' (literally 'go where') is a complete, natural question meaning 'Where are you going?' — no 'you' needed. Answering 'ไปตลาด' ('go market') means 'I'm going to the market' — no 'I' needed. This is the opposite of English, which almost always needs a subject. In Thai, adding a pronoun every time can sound heavy or unnatural. Drop it whenever the listener already knows who you mean.
Key rule
Drop 'I/you/he/it' whenever context makes the referent clear; Thai omits subjects and objects freely, and over-using pronouns sounds heavy and unnatural.
Examples
- ไปไหนครับคุณกำลังไปที่ไหนครับ (every word spelled out where context is clear)
Bare 'ไปไหน' is the natural way to ask 'Where are you going?'; the overt pronoun is unnecessary.
- ไปตลาด (answer to 'where are you going?')ผมไปตลาด (when 'I' is already obvious)
In an answer the subject is recoverable, so 'I' is dropped.
- อร่อยไหม (about the food in front of you)อาหารนี้มันอร่อยไหม (heavy when the food is obvious)
With the food present, the subject can be omitted entirely.
Common mistakes
Carrying over English's obligatory subject
คุณจะไปที่ไหน (as a routine greeting where 'you' is obvious)ไปไหนThai omits the subject when context is clear; the overt 'you' is unnecessary and heavy.
Repeating the pronoun in every clause
ผมตื่น ผมกินข้าว ผมไปทำงานตื่น กินข้าว แล้วไปทำงานA shared subject is stated once (or dropped); repetition sounds foreign.
Possession with ของ
การแสดงความเป็นเจ้าของ "ของ"
To show possession ('my', 'your', 'his', 'Mali's'), Thai uses ของ (khɔ̌ɔng), which works like 'of'. The order is: thing + ของ + owner. So 'my car' is รถของฉัน (literally 'car of me'), and 'Mali's house' is บ้านของมาลี ('house of Mali'). Notice the owner comes AFTER the thing — the reverse of English. In close, everyday phrases ของ is often dropped, so บ้านฉัน ('house me' = my house) and รถผม ('car me' = my car) are completely natural. Keep ของ when you want to be clear or a bit more formal, and feel free to drop it in casual speech.
Key rule
Possession = possessed + ของ + possessor (รถของฉัน = 'my car'); the owner comes after the thing. In close everyday phrases ของ is often dropped (บ้านฉัน = 'my house').
Examples
- รถของฉันฉันของรถ
The possessed noun comes first: รถ ('car') + ของ + ฉัน ('me'). The English order is reversed.
- บ้านของมาลีมาลีของบ้าน
'Mali's house' = บ้าน + ของ + มาลี, not the other way around.
- บ้านฉัน (ของ dropped)ฉันบ้าน
In the dropped form the order is still possessed + possessor: บ้าน + ฉัน, never ฉัน + บ้าน.
Common mistakes
Putting the possessor before the possessed (English order)
ฉันของรถรถของฉันThai is possessed + ของ + possessor; the owner comes last.
Dropping ของ but keeping the wrong order
ฉันบ้าน (intended: my house)บ้านฉันEven without ของ, the thing precedes the owner: บ้าน + ฉัน.
Demonstratives — นี้ / นั้น / โน้น
คำชี้ "นี้ / นั้น / โน้น"
Thai points to things with a three-way system: นี้ (this — near me), นั้น (that — near you / a bit away), and โน้น (that over there — far from both of us). These are ATTRIBUTIVE: they modify a noun and come AFTER it, usually after the classifier. So 'this book' is หนังสือเล่มนี้ (literally 'book + classifier เล่ม + this'), 'that car' is รถคันนั้น, and 'that house over there' is บ้านหลังโน้น. English puts 'this/that' before the noun; Thai puts them at the very end, after the classifier. Mind the tones in writing: นี้, นั้น, โน้น carry tone marks.
Key rule
นี้ = this (near me), นั้น = that (near you / away), โน้น = that yonder (far from both); they are attributive and come at the END of the noun phrase, after the classifier (หนังสือเล่มนี้).
Examples
- หนังสือเล่มนี้นี้หนังสือเล่ม
Thai puts the demonstrative last: หนังสือ + เล่ม (classifier) + นี้. English order is reversed.
- รถคันนั้นนั้นรถคัน
'That car' = noun + classifier + นั้น, not นั้น first.
- บ้านหลังโน้นบ้านโน้นหลัง
The classifier (หลัง) precedes the demonstrative (โน้น): บ้าน + หลัง + โน้น.
Common mistakes
Putting the demonstrative before the noun (English order)
นี้หนังสือหนังสือเล่มนี้ / หนังสือนี้Thai attributive demonstratives come AFTER the noun (and classifier), not before.
Placing the demonstrative before the classifier
หนังสือนี้เล่มหนังสือเล่มนี้Order is noun + classifier + demonstrative; the classifier comes first.
นี่ / นั่น / โน่น — "this one / that one" (standalone)
"นี่ / นั่น / โน่น" แทนสิ่งของ
Besides the attributive นี้/นั้น/โน้น (which modify a noun), Thai has standalone demonstrative PRONOUNS: นี่ (this, this one — near me), นั่น (that, that one — near you), and โน่น (that over there). These stand alone as the subject or object, with no noun after them — like English 'this' / 'that' used by itself. The classic sentence is นี่คืออะไร ('What is this?') and นี่คือหนังสือของฉัน ('This is my book'). Be careful: these standalone forms นี่/นั่น/โน่น have a DIFFERENT tone and spelling from the attributive นี้/นั้น/โน้น that come after a noun. Same meanings (this/that/yonder), but one stands alone and one attaches to a noun.
Key rule
นี่/นั่น/โน่น stand ALONE as 'this one/that one/that one over there' (นี่คืออะไร); they differ in tone and spelling from the attributive นี้/นั้น/โน้น that follow a noun.
Examples
- นี่คืออะไรนี้คืออะไร
Standing alone as 'this', use pronominal นี่ (falling tone), not attributive นี้.
- นี่คือหนังสือของฉันนี้คือหนังสือของฉัน
'This is my book' begins with the standalone นี่; นี้ is for after a noun.
- นั่นใครนั้นใคร
'Who is that?' uses standalone นั่น; นั้น attaches to a noun.
Common mistakes
Using attributive นี้ where a standalone form is needed
นี้คืออะไรนี่คืออะไรStanding alone (no following noun), use the pronominal นี่; นี้ modifies a noun.
Using standalone นี่ after a classifier
หนังสือเล่มนี่หนังสือเล่มนี้After a noun/classifier the attributive นี้ is required, not standalone นี่.
Greetings & Thanks — สวัสดี / ขอบคุณ / ขอโทษ
คำทักทายและขอบคุณ
The first words to learn in Thai are the core social phrases. สวัสดี means hello/goodbye (both!), ขอบคุณ means thank you, and ขอโทษ means sorry / excuse me. The crucial habit is to attach a politeness particle to the end: men add ครับ and women add ค่ะ. So a man says สวัสดีครับ and a woman says สวัสดีค่ะ. The particle is chosen by the SPEAKER'S gender, not the listener's, and you use the same one all day. สวัสดี is normally accompanied by the wai (pressing the palms together) toward elders and people you respect. These three phrases plus ครับ/ค่ะ already make you sound polite in almost any everyday situation, so master them before anything else.
Key rule
สวัสดี = hello AND goodbye; ขอบคุณ = thank you; ขอโทษ = sorry / excuse me. Close each with the speaker's gendered particle: ครับ (men) or ค่ะ (women).
Examples
- สวัสดีครับสวัสดีค่ะ (said by a man)
The particle matches the SPEAKER'S gender: a man uses ครับ, not the female ค่ะ.
- สวัสดีค่ะสวัสดีครับ (said by a woman)
A female speaker closes with ค่ะ; ครับ would be a man's particle.
- ขอบคุณค่ะขอบคุณ
Bare ขอบคุณ is understood but blunt; with strangers and elders the closing particle is expected.
Common mistakes
Choosing the particle by the listener's gender
(a man, to a woman) สวัสดีค่ะสวัสดีครับครับ/ค่ะ are fixed by the SPEAKER'S gender, never the listener's.
Dropping the particle with strangers or elders
ขอบคุณ (to a teacher)ขอบคุณครับ / ขอบคุณค่ะWithout the closing particle the phrase sounds curt or overly intimate in a polite context.
When to Add ครับ / ค่ะ — Politeness Basics
พื้นฐานความสุภาพ
Beyond fixed phrases, Thai signals politeness mainly by ending sentences with ครับ (men) or ค่ะ (women). The skill is knowing WHEN to add it. Use it by default with strangers, people older than you, teachers, bosses, customers and in any service or formal situation — there you can hardly over-use it. You can drop it with close friends and people younger than you, where constant ครับ/ค่ะ would sound stiff. One sound trap for women: on a statement say ค่ะ (falling tone), but on a question say คะ (high tone) — เป็นอะไรคะ. Men use ครับ for both. Politeness in Thai is hierarchical: it tracks relative AGE and STATUS, not just how formal the room feels, so when in doubt, add the particle.
Key rule
Default to ครับ (men) / ค่ะ (women) with strangers, elders, superiors and in service/formal settings; relax it with close friends and juniors. Women: ค่ะ (falling) on statements, คะ (high) on questions.
Examples
- ไม่ใช่ค่ะไม่ใช่คะ
On a statement a woman uses the falling-tone ค่ะ; คะ is for questions.
- เป็นอะไรคะเป็นอะไรค่ะ
On a question a woman uses the high-tone คะ; ค่ะ would be the statement form.
- ขอบคุณมากครับขอบคุณมากค่ะ (said by a man)
Men always use ครับ regardless of the sentence type or the listener.
Common mistakes
Using คะ on a statement (women)
ใช่คะใช่ค่ะStatements take the falling-tone ค่ะ; the high-tone คะ is for questions only.
Using ค่ะ on a question (women)
ไปไหนค่ะไปไหนคะA question ends in the high-tone คะ, not the statement form ค่ะ.
Cardinal Numbers 1–100
เลขจำนวนนับ ๑–๑๐๐
Thai counts in a clean base-ten system. The units are หนึ่ง 1, สอง 2, สาม 3, สี่ 4, ห้า 5, หก 6, เจ็ด 7, แปด 8, เก้า 9, สิบ 10. Tens are just 'X-ten': ยี่สิบ 20, สามสิบ 30, สี่สิบ 40... up to เก้าสิบ 90. To add a unit, say the ten then the unit: สามสิบสอง 32. There are only TWO irregularities to memorise. First, 'one' as a final unit becomes เอ็ด, not หนึ่ง: 11 is สิบเอ็ด, 21 is ยี่สิบเอ็ด, 31 is สามสิบเอ็ด. Second, 'twenty' is ยี่สิบ — it uses ยี่ (an old word for two), NOT *สองสิบ. Hundred is ร้อย, so 100 is หนึ่งร้อย (or just ร้อย). Once you know 1–10 plus เอ็ด and ยี่สิบ, every number to 100 is predictable.
Key rule
Build numbers as [tens]+[unit] (สามสิบสอง = 32). Memorise two quirks: a final '1' is เอ็ด (สิบเอ็ด, ยี่สิบเอ็ด), and 20 is ยี่สิบ (never *สองสิบ).
Examples
- สิบเอ็ดสิบหนึ่ง
A unit '1' after a ten becomes เอ็ด, not หนึ่ง.
- ยี่สิบสองสิบ
Twenty uses the special ยี่; *สองสิบ does not exist.
- ยี่สิบเอ็ดยี่สิบหนึ่ง
21 combines both quirks: ยี่สิบ for 20 plus เอ็ด for the final 1.
Common mistakes
Saying หนึ่ง instead of เอ็ด for a final 1
ยี่สิบหนึ่งยี่สิบเอ็ดAfter a ten (or higher place), a unit '1' is always เอ็ด.
Forming 20 regularly as สองสิบ
สองสิบห้ายี่สิบห้าThe twenties use the archaic ยี่; 25 is ยี่สิบห้า.
Days of the Week — วันจันทร์…วันอาทิตย์
วันในสัปดาห์
Every Thai day name is วัน ('day') plus a planet/celestial name, and each day has a traditional color. They are: วันจันทร์ (Monday, the Moon — yellow), วันอังคาร (Tuesday, Mars — pink), วันพุธ (Wednesday, Mercury — green), วันพฤหัสบดี (Thursday, Jupiter — orange; often shortened in speech to วันพฤหัส), วันศุกร์ (Friday, Venus — blue), วันเสาร์ (Saturday, Saturn — purple) and วันอาทิตย์ (Sunday, the Sun — red). Always keep the วัน prefix: it is วันจันทร์, not bare จันทร์. To say 'on Monday' you simply use the day name — no preposition: ไปวันจันทร์ = '[I] go on Monday'. The colors matter culturally (people may wear the day's color, and they connect to birthdays), so they are worth learning alongside the names.
Key rule
Each weekday is วัน + a planet name (วันจันทร์ = Monday/Moon … วันอาทิตย์ = Sunday/Sun); keep the วัน prefix and use the bare day name where English says 'on'.
Examples
- วันนี้วันจันทร์วันนี้จันทร์
Keep the วัน prefix on the day name; bare จันทร์ refers to the Moon, not 'Monday'.
- ร้านปิดวันอาทิตย์ร้านปิดในวันอาทิตย์ (over-marked)
Thai needs no 'on' before a day; the bare day name already means 'on Sunday'.
- เจอกันวันศุกร์นะเจอกันวันศุกร
Friday is spelled วันศุกร์ with the final การันต์ (ร์); วันศุกร is a misspelling.
Common mistakes
Dropping the วัน prefix
พรุ่งนี้จันทร์พรุ่งนี้วันจันทร์A weekday is the full วัน + planet; without วัน it names the celestial body, not the day.
Adding a preposition for 'on'
ไปในวันเสาร์ไปวันเสาร์Thai uses the bare day name for 'on [day]'; no preposition is needed.
Months — มกราคม…ธันวาคม
เดือนทั้งสิบสอง
Thai month names look long, but their endings are a built-in calendar trick. The ending tells you the length of the month: -คม = 31 days, -ยน = 30 days, and the single -พันธ์ ending (February) = 28 (or 29). So the months are มกราคม (Jan, 31), กุมภาพันธ์ (Feb, 28), มีนาคม (Mar, 31), เมษายน (Apr, 30), พฤษภาคม (May, 31), มิถุนายน (Jun, 30), กรกฎาคม (Jul, 31), สิงหาคม (Aug, 31), กันยายน (Sep, 30), ตุลาคม (Oct, 31), พฤศจิกายน (Nov, 30), ธันวาคม (Dec, 31). In speech and writing they are often shortened to three letters with a full stop: ม.ค., ก.พ., มี.ค.... In everyday talk people also just say เดือนหนึ่ง (month 1) for January up to เดือนสิบสอง for December.
Key rule
Twelve Sanskrit month names whose ENDING gives the length: -คม = 31 days, -ยน = 30 days, -พันธ์ = February (28/29). Short forms end in a period (ม.ค., ก.พ.…).
Examples
- มกราคมมีสามสิบเอ็ดวันมกรายนมีสามสิบเอ็ดวัน
January is มกราคม with the -คม ending (31 days); -ยน would wrongly mark a 30-day month.
- เดือนกุมภาพันธ์มียี่สิบแปดวันเดือนกุมภาคมมียี่สิบแปดวัน
February is the unique -พันธ์ month (กุมภาพันธ์, 28 days); there is no *กุมภาคม.
- เมษายนมีสามสิบวันเมษาคมมีสามสิบวัน
April is เมษายน with -ยน (30 days), not -คม.
Common mistakes
Wrong day-length ending
เมษาคม (for April)เมษายนApril has 30 days, so it ends in -ยน (เมษายน), not the 31-day -คม.
Regularising February's ending
กุมภาคมกุมภาพันธ์February is the only -พันธ์ month; *กุมภาคม does not exist.
Telling Time — Basic
การบอกเวลาเบื้องต้น
There are two ways to tell time in Thai. The everyday system splits the day into blocks and uses words like โมง for daytime hours, but it is intricate, so start with the simpler 24-hour clock used in announcements, schedules and official contexts: number + นาฬิกา. So 9:00 is เก้านาฬิกา, 14:00 is สิบสี่นาฬิกา, 18:00 is สิบแปดนาฬิกา. For minutes, add the number + นาที: เก้านาฬิกาสามสิบนาที (9:30). To ask the time, say กี่โมงแล้ว ('what time is it?'). Half past is often said with ครึ่ง (half): บ่ายสองโมงครึ่ง. Learn นาฬิกา first because it is regular — every hour is just its number — and pick up the colloquial block system (โมงเช้า, บ่าย, ทุ่ม) as a separate, more advanced step.
Key rule
Start with the regular 24-hour clock: NUMBER + นาฬิกา (+ NUMBER + นาที) — สิบแปดนาฬิกา = 18:00. Ask กี่โมงแล้ว; the colloquial โมง/ทุ่ม/ตี block system comes later.
Examples
- ตอนนี้เก้านาฬิกาตอนนี้เก้านาฬิกาโมง
In the 24-hour system the hour is NUMBER + นาฬิกา; you do not also add โมง.
- สิบแปดนาฬิกาสามสิบนาทีสิบแปดนาฬิกาสามสิบ
Minutes need the unit นาที after the number; the bare number is incomplete.
- ประชุมกี่โมงประชุมเท่าไหร่โมง
'What time' is กี่โมง; เท่าไหร่ asks 'how much' and does not combine with โมง this way.
Common mistakes
Combining นาฬิกา and โมง for one hour
เก้านาฬิกาโมงเก้านาฬิกา / เก้าโมง(เช้า)นาฬิกา (24-hour) and โมง (colloquial) are two different systems; pick one per hour.
Dropping the unit นาที on minutes
สิบนาฬิกายี่สิบสิบนาฬิกายี่สิบนาทีMinutes are stated with the unit นาที after the number.
Thai Verbs Do Not Inflect — The Bare Verb
กริยาไม่ผัน
Thai verbs never change their shape. There is no 'go vs goes vs went', no '-ing' or '-ed', no agreement with the subject. The verb กิน (eat) stays กิน whether 'I', 'you', 'she', or 'they' is eating, and whether it happened yesterday, happens now, or will happen tomorrow. One single form does everything. Because the verb itself carries no time, Thai relies on context, on time words (เมื่อวาน = yesterday, วันนี้ = today, พรุ่งนี้ = tomorrow), and on small markers placed before or after the verb (จะ, กำลัง, แล้ว) to say WHEN. So ฉันกินข้าว can mean 'I eat rice', 'I am eating rice', or 'I ate rice' — the situation tells you which. This makes Thai verbs wonderfully easy to learn: you only ever memorise one form.
Key rule
Thai verbs NEVER change form — one form for all persons and all times. Use time adverbs or the markers จะ / กำลัง / แล้ว to show when, not endings on the verb.
Examples
- ฉันกินข้าวฉันกินส์ข้าว
The verb กิน (eat) takes no ending of any kind. ฉันกินข้าว = 'I eat rice' / 'I am eating rice' depending on context.
- เขากินข้าวเขากินๆข้าว
Third person does not change the verb. There is no '-s' agreement in Thai; the form is identical to the first person.
- พวกเรากินข้าวพวกเรากินทั้งหลายข้าว
A plural subject does not change the verb either. กิน stays exactly the same.
Common mistakes
Adding English-style verb endings
ฉันกินส์ / ฉันไปด์ฉันกิน / ฉันไปThai verbs have no endings at all. The English -s, -ed, and -ing simply do not exist; one bare form covers everything.
Putting เป็น before an adjective
เขาเป็นสวยเขาสวยAdjectives are stative verbs in Thai and serve as the predicate themselves. เป็น is only for linking a noun to a role/category, not before an adjective.
Future with จะ
อนาคตด้วย "จะ"
To talk about the future or what you intend to do, put จะ in front of the verb. The verb itself does not change. ฉันไป = 'I go'; ฉันจะไป = 'I will go / I'm going to go'. จะ covers both prediction ('it will rain') and intention ('I'm going to study'). Like English 'will' or 'going to', it sits before the main verb: ประธาน + จะ + กริยา. A handy Thai feature: จะ is often OPTIONAL when a future time word is already there. พรุ่งนี้ฉันไปกรุงเทพ (Tomorrow I go Bangkok = Tomorrow I'll go to Bangkok) is completely natural without จะ, because พรุ่งนี้ (tomorrow) already points to the future. So use จะ to make the future explicit, or when there's no time word to do that job for you.
Key rule
Future/intention = SUBJECT + จะ + VERB. จะ is optional when a future time word (พรุ่งนี้, อาทิตย์หน้า) is present, and negation is จะไม่ + VERB.
Examples
- พรุ่งนี้ฉันจะไปกรุงเทพพรุ่งนี้ฉันไปจะกรุงเทพ
จะ comes BEFORE the verb (จะไป), never after it. Word order is SUBJECT + จะ + VERB.
- ฝนจะตกฝนตกจะ
For a prediction, จะ precedes the verb ตก. Putting จะ at the end is ungrammatical.
- ฉันจะไม่ไปฉันไม่จะไป
Negation in the future is จะ + ไม่ + verb. The negator ไม่ goes after จะ, not before it.
Common mistakes
Placing จะ after the verb
ฉันไปจะตลาดฉันจะไปตลาดจะ is strictly preverbal. It sits directly before the main verb, like English 'will'.
Putting ไม่ before จะ in the negative future
ฉันไม่จะไปฉันจะไม่ไปThe order is จะ + ไม่ + verb. The negator ไม่ goes inside, right before the verb.
Progressive with กำลัง / อยู่
กำลังกระทำด้วย "กำลัง…อยู่"
To say something is happening RIGHT NOW (like English '-ing'), put กำลัง before the verb, and you may add อยู่ after the verb (or its object) for a stronger 'in-progress' feel. ฉันกินข้าว = 'I eat rice'; ฉันกำลังกินข้าว = 'I am eating rice (right now)'; ฉันกำลังกินข้าวอยู่ = the same, emphasising it's underway this moment. You can use กำลัง alone, or อยู่ alone, or both together: all three are natural. Use this when someone phones you while you're busy, when describing what you can see happening, or to narrate an ongoing scene. The verb itself, as always, never changes — กำลัง goes in front, อยู่ goes at the end.
Key rule
Progressive = กำลัง + VERB and/or VERB + อยู่ (กำลัง…อยู่ together is the most explicit). กำลัง goes before the verb; อยู่ goes at the end.
Examples
- ฉันกำลังกินข้าวฉันกินกำลังข้าว
กำลัง comes BEFORE the verb (กำลังกิน), not between the verb and its object.
- เขากำลังทำงานอยู่เขากำลังอยู่ทำงาน
อยู่ goes AFTER the verb/object, at the end. กำลัง before, อยู่ after.
- ตอนนี้ฝนกำลังตกตอนนี้ฝนตกแล้ว
For rain happening right now use กำลัง; แล้ว would mean 'it has [already] rained / stopped', a completed reading.
Common mistakes
Placing กำลัง after the verb
ฉันกินกำลังฉันกำลังกินกำลัง is strictly preverbal — it goes directly before the verb.
Placing อยู่ before the verb
เขาอยู่ทำงานเขาทำงานอยู่ / เขากำลังทำงานอยู่Aspectual อยู่ comes after the verb (or verb+object), at the end of the clause.
Perfective / "Already" with แล้ว
เสร็จสิ้นด้วย "แล้ว"
Put แล้ว at the END of a clause to show that something is completed or that a state has changed — often matching English 'already' or the present perfect. ฉันกินข้าว = 'I eat rice'; ฉันกินข้าวแล้ว = 'I've eaten / I already ate'. แล้ว can also mark a NEW state: โตแล้ว = '[has] grown up now', อิ่มแล้ว = 'I'm full now'. It is not a past-tense ending — it signals that the action is finished or that things have changed as of now. แล้ว always comes after the verb (and its object), at the very end. To ask 'have you … yet?' Thai uses …หรือยัง, and the positive answer is …แล้ว.
Key rule
แล้ว goes at the END of the clause to mark a completed action or a changed state ('already / now'); answer …หรือยัง ('… yet?') with …แล้ว.
Examples
- ฉันกินข้าวแล้วฉันแล้วกินข้าว
แล้ว comes at the END of the clause, after the verb and object — never before the verb.
- เขาไปแล้วเขาไปจะแล้ว
แล้ว marks completion; mixing it with the future marker จะ here is contradictory and ungrammatical.
- ฉันอิ่มแล้วฉันแล้วอิ่ม
Change-of-state 'I'm full now' puts แล้ว at the end after the stative verb อิ่ม.
Common mistakes
Placing แล้ว before the verb
ฉันแล้วกินข้าวฉันกินข้าวแล้วแล้ว is a post-clausal marker; it always comes at the end, after the verb and object.
Combining แล้ว with the future จะ
เขาจะไปแล้ว (intended simple future)เขาจะไป / เขาไปแล้วจะ is future and แล้ว is completed — they pull in opposite directions. (จะ…แล้ว as 'about to' is a separate, advanced nuance.)
Copula เป็น — Identity / Category
กริยา "เป็น" บอกสถานะ
Use เป็น to link a person/thing to a ROLE, JOB, NATIONALITY, or CATEGORY they belong to. เขาเป็นครู = 'he is a teacher'; ฉันเป็นคนไทย = 'I am Thai'. Think of เป็น as 'is a / is one of'. The big rule for English speakers: do NOT use เป็น before an adjective. 'She is beautiful' is เธอสวย (the adjective is already the predicate), never เธอเป็นสวย. So เป็น appears before NOUNS (a teacher, a student, a doctor, a Thai person), not before describing words. To say 'is not (a)', use ไม่ใช่, not ไม่เป็น: เขาไม่ใช่ครู = 'he is not a teacher'.
Key rule
Use เป็น to link a subject to a NOUN role/category (เขาเป็นครู); never before an adjective; negate identity with ไม่ใช่, not ไม่เป็น.
Examples
- เขาเป็นครูเขาครู
Linking a person to the role 'teacher' needs the copula เป็น before the noun.
- ฉันเป็นคนไทยฉันคือคนไทย
Nationality/category takes เป็น (classifying). คือ would oddly 'equate' you with the whole category, which is not natural here.
- เธอสวยเธอเป็นสวย
สวย is an adjective (stative verb) and is the predicate itself — never put เป็น before an adjective.
Common mistakes
Putting เป็น before an adjective
เธอเป็นสวย / อาหารเป็นอร่อยเธอสวย / อาหารอร่อยAdjectives are stative verbs and are the predicate themselves; เป็น is only for noun roles/categories.
Negating identity with ไม่เป็น
เขาไม่เป็นครูเขาไม่ใช่ครูThe negative copula for identity is ไม่ใช่ + noun. ไม่เป็น means something else (doesn't become / can't).
Copula คือ — Definition / Equation
กริยา "คือ" บอกนิยาม
Use คือ to EQUATE or DEFINE — to say 'X is (exactly) Y', pointing to one specific thing and identifying it. นี่คือหนังสือของฉัน = 'this is my book'; เมืองหลวงของไทยคือกรุงเทพ = 'the capital of Thailand is Bangkok'. คือ links two specific, definite things (A = B), often answering 'which one?' or 'what exactly is it?'. Compare with เป็น, which puts someone/something INTO a category or role (เขาเป็นครู = 'he is a teacher', one of many teachers). Rough guide: use คือ when both sides are specific/definite and you're identifying or defining; use เป็น for roles, jobs, nationalities, and categories. คือ also introduces an explanation ('that is, …').
Key rule
Use คือ to equate/define two specific definite things (นี่คือหนังสือของฉัน); use เป็น for roles/categories; negate either with ไม่ใช่.
Examples
- นี่คือหนังสือของฉันนี่เป็นหนังสือของฉัน
Identifying THE specific book uses คือ (equation). เป็น would classify it into a category, which is unnatural for 'this is MY book'.
- เมืองหลวงของไทยคือกรุงเทพเมืองหลวงของไทยเป็นกรุงเทพ
A definition equating two specific referents takes คือ, not the classifying เป็น.
- เขาเป็นครูเขาคือครู
Assigning someone to the profession 'teacher' (a category) uses เป็น; คือ here would sound like an emphatic 'he is THE teacher'.
Common mistakes
Using เป็น to identify a specific definite thing
นี่เป็นหนังสือของฉัน (meaning 'this is MY [specific] book')นี่คือหนังสือของฉันIdentifying a specific, definite referent is an equation — use คือ. เป็น classifies into a category.
Using คือ for a role/profession/category
เขาคือนักเรียน (plain 'he is a student')เขาเป็นนักเรียนMembership in a category/role takes เป็น; คือ would over-identify ('he is THE student').
Location / Existence with อยู่
"อยู่" บอกที่อยู่
อยู่ is the verb you use to say WHERE someone or something is located — it's the 'be at a place' verb. เขาอยู่บ้าน = 'he is at home'; แมวอยู่ใต้โต๊ะ = 'the cat is under the table'. Notice you do NOT use เป็น or คือ for location; Thai has a dedicated verb, อยู่, for 'to be (somewhere)'. It often combines with the preposition ที่ ('at') before a place: ฉันอยู่ที่โรงเรียน = 'I am at school'. To ask 'where is …?', use อยู่ไหน / อยู่ที่ไหน: ห้องน้ำอยู่ไหน = 'where is the toilet?'. (This same word อยู่ is also the progressive marker you saw with กำลัง — here it is the full verb meaning 'be located / stay / live'.)
Key rule
Use อยู่ for location ('be at a place'), optionally with ที่ before the place; ask location with …อยู่ไหน and say 'not in' with ไม่อยู่.
Examples
- เขาอยู่บ้านเขาเป็นบ้าน
Location uses the verb อยู่, never เป็น. เขาเป็นบ้าน would (nonsensically) classify him as 'a house'.
- ฉันอยู่ที่โรงเรียนฉันคือที่โรงเรียน
Being at a place is อยู่ (+ ที่). คือ is for equation/definition, not location.
- แมวอยู่ใต้โต๊ะแมวใต้โต๊ะอยู่
อยู่ comes before the place phrase (อยู่ใต้โต๊ะ); it does not go after it at the end here.
Common mistakes
Using เป็น or คือ for location
เขาเป็นบ้าน / ฉันคือที่ทำงานเขาอยู่บ้าน / ฉันอยู่ที่ทำงานThai has a dedicated location verb อยู่; เป็น is for roles and คือ for equations, never for 'be at a place'.
Dropping อยู่ entirely for location
เขาบ้านเขาอยู่บ้านYou need the verb อยู่ to express 'is at'; a subject directly followed by a place noun is not a sentence.
Have / There Is with มี
"มี" — มีอยู่และครอบครอง
มี does double duty: it means 'to have' (possession) and 'there is / there are' (existence). Possession: ฉันมีรถ = 'I have a car'; เขามีพี่น้องสามคน = 'he has three siblings'. Existence: มีคนรออยู่ = 'there is someone waiting'; ในตู้เย็นมีนม = 'there is milk in the fridge'. Same verb, two jobs — context tells you which. The negative is ไม่มี = 'don't have / there isn't': ฉันไม่มีเงิน = 'I have no money'. To ask 'do you have …?' add a yes/no particle: คุณมีปากกาไหม = 'do you have a pen?'. As with all Thai verbs, มี never changes form for person, number, or time.
Key rule
มี = 'have' (possession) AND 'there is/are' (existence); negate with ไม่มี and ask with มี…ไหม. The verb never changes form.
Examples
- ฉันมีรถฉันเป็นรถ
Possession 'I have a car' uses มี; เป็น would (wrongly) classify the speaker as 'a car'.
- มีคนรออยู่เป็นคนรออยู่
Existential 'there is someone waiting' uses มี, not เป็น.
- ฉันไม่มีเงินฉันมีไม่เงิน
Negation is ไม่มี (ไม่ before the verb มี), not มีไม่.
Common mistakes
Using เป็น/คือ instead of มี for possession or existence
ฉันเป็นรถ / ในห้องคือโต๊ะฉันมีรถ / ในห้องมีโต๊ะPossession and existence are expressed by มี; เป็น is for roles, คือ for equations.
Wrong position of ไม่ in the negative
ฉันมีไม่เงินฉันไม่มีเงินไม่ negates the verb and comes directly before it: ไม่มี.
Want — เอา / อยาก (+ verb)
ความต้องการ "เอา / อยาก"
Thai splits 'want' in two. Use เอา when you want an OBJECT (a thing): เอากาแฟ = 'I want coffee', เอาอันนี้ = 'I'll take this one'. Use อยาก before a VERB when you want to DO something: อยากกิน = 'want to eat', อยากไปเที่ยว = 'want to go travelling'. A fuller, very common way to say 'want (a thing)' is อยากได้ + noun (อยากได้รถใหม่ = 'want a new car'). Quick rule: เอา + noun (want/take a thing); อยาก + verb (want to do); อยากได้ + noun (want to have a thing). Negatives: ไม่เอา = 'don't want it / no thanks'; ไม่อยาก + verb = 'don't want to …'.
Key rule
เอา + noun (want/take a thing), อยาก + verb (want to do), อยากได้ + noun (want to have a thing); negate with ไม่เอา / ไม่อยาก.
Examples
- ฉันอยากกินข้าวฉันเอากินข้าว
Wanting to DO something (eat) uses อยาก + verb; เอา is for wanting a thing, not before a verb.
- เอากาแฟหนึ่งแก้วอยากกาแฟหนึ่งแก้ว
Wanting/ordering a THING uses เอา (or อยากได้); อยาก needs a verb after it, not a bare noun.
- ฉันอยากได้รถใหม่ฉันอยากรถใหม่
To want to HAVE a thing, use อยากได้ + noun; อยาก alone must be followed by a verb.
Common mistakes
Using เอา before a verb
ฉันเอากิน / ฉันเอาไปเที่ยวฉันอยากกิน / ฉันอยากไปเที่ยวWanting to DO something uses อยาก + verb. เอา takes a noun (a thing), not a verb.
Using อยาก directly before a noun
ฉันอยากกาแฟฉันอยากได้กาแฟ / ฉันเอากาแฟอยาก must be followed by a verb. For a thing, use อยากได้ + noun or เอา + noun.
Can — ได้ (managed/permitted) vs เป็น (know-how)
ความสามารถ "ได้ / เป็น"
Thai has two main words for 'can', and they go AFTER the verb. Use เป็น when you mean 'know how to' — a learned skill: ว่ายน้ำเป็น = 'can swim (have learned)', พูดไทยเป็น = 'can speak Thai'. Use ได้ when you mean 'be able to / be allowed to' in the circumstances: ไปได้ = 'can go (it's possible/allowed)', กินเผ็ดได้ = 'can eat spicy food'. So 'I can drive' is ขับรถเป็น if you mean you have the skill, and ขับรถได้ if you mean you're able to right now / it's permitted. Both come after the verb (and object). Negatives: …ไม่เป็น (don't know how), …ไม่ได้ (can't / not allowed). To ask, add ไหม: ว่ายน้ำเป็นไหม / ไปได้ไหม.
Key rule
Both 'can' words come AFTER the verb: เป็น = know how to (skill), ได้ = be able/allowed (circumstance); negate with ไม่เป็น / ไม่ได้.
Examples
- ฉันว่ายน้ำเป็นฉันเป็นว่ายน้ำ
Skill 'can swim' is V + เป็น (ว่ายน้ำเป็น); the 'can' word follows the verb, it does not precede it.
- วันนี้ฉันไปได้วันนี้ฉันได้ไป
Ability/possibility 'can go' is V + ได้ at the end (ไปได้). (ได้ไป before the verb means 'got to go', a different sense.)
- เขาพูดภาษาไทยเป็นเขาพูดภาษาไทยได้เป็น
Choose ONE 'can' word. Skill takes เป็น; stacking ได้เป็น is wrong.
Common mistakes
Putting the 'can' word before the verb
ฉันเป็นว่ายน้ำ / ฉันได้ไป (meaning 'can go')ฉันว่ายน้ำเป็น / ฉันไปได้Both เป็น (skill) and ได้ (ability) are POST-verbal complements; they follow the verb and object.
Confusing skill เป็น with ability ได้
ที่นี่จอดรถเป็นไหม (asking permission)ที่นี่จอดรถได้ไหมเป็น is for a learned SKILL; possibility and permission use ได้.
The 44 Thai Consonants — Overview
พยัญชนะไทย ๔๔ ตัว
Thai is written with its own ABUGIDA script: a set of 44 consonant letters, each of which carries a built-in vowel sound unless another vowel is written around it. Every consonant has a NAME made of the letter's sound plus a memory word — ก is 'กอ ไก่' (gor, chicken), ข is 'ขอ ไข่' (khor, egg) — and Thai children learn the letters by these names, like English 'A is for apple'. Several different letters spell the SAME sound: there are multiple letters for 's' (ส ศ ษ ซ), for 't', for 'kh', and so on, because they came from different Indic originals. So you cannot always guess the spelling from the sound; you memorise which letter a word uses. The 44 letters are also sorted into three CLASSES (high, mid, low) that matter later for tone — at this stage just learn to recognise and name the letters.
Key rule
Thai has 44 consonant letters (42 in use); each has a name (ก = กอ ไก่) and a built-in vowel, and several different letters can spell the same sound, so spelling is memorised, not guessed.
Examples
- ก เรียกว่า กอ ไก่ก เรียกว่า กอ ไข่
Each consonant's name pairs it with a fixed acrophonic word: ก is 'กอ ไก่' (chicken); ไข่ (egg) belongs to ข.
- เสือ สะกดด้วย ส (สอ เสือ)เสือ สะกดด้วย ซ
Although ส ศ ษ ซ all sound /s/, the word เสือ is conventionally written with ส; the others would be misspellings here.
- งู ขึ้นต้นด้วย ง (งอ งู)งู ขึ้นต้นด้วย น
The initial sound /ng/ is written ง; น is the letter for /n/, a different sound.
Common mistakes
Assuming the sound tells you which letter to write
สวย เขียนว่า ซวยสวยSeveral letters share one sound (ส ศ ษ ซ all = /s/); the correct letter is fixed by the word and must be memorised, not deduced from pronunciation.
Confusing look-alike letters
เขียน ค (ควาย) แทน ด (เด็ก)ใช้ตัวอักษรที่ถูกต้องตามรูปMany Thai letters differ only in a loop or a tail (ก/ถ/ภ, ด/ค/ต, บ/ป/ษ); learners must attend to the small features.
Vowels Are Positioned Around the Consonant
สระวางรอบพยัญชนะ
In Thai, vowels are not written in a straight line after the consonant the way English vowels are. Instead, a vowel symbol can sit AFTER, BEFORE, ABOVE, or BELOW the consonant it belongs to — and some vowels are made of several pieces that surround the consonant on more than one side at once. For example, in กา the vowel า ('aa') comes after ก; in กิ the vowel ◌ิ ('i') sits on top; in กุ the vowel ◌ุ ('u') hangs below; in เก the vowel เ ('e') is written BEFORE the consonant even though it is pronounced after it. The crucial rule: no matter where the vowel symbol is drawn, you always pronounce the CONSONANT FIRST, then its vowel. The position on the page does not match the order of sounds, which surprises beginners the most.
Key rule
Thai vowels attach to a base consonant and can be written after, before, above, or below it (or on several sides), but the consonant is ALWAYS pronounced first — the symbol's position is not the order of sounds.
Examples
- กา อ่านว่า กา (อาอยู่หลัง ก)กา อ่านว่า อาก
า is written after ก and pronounced after it: g-aa. The consonant comes first.
- เก อ่านว่า เก (เอออกเสียงหลัง ก)เก อ่านว่า เอก
เ is DRAWN before ก but PRONOUNCED after it; เก = 'gay', not 'e-g'. This is the pre-posed-vowel trap.
- กิ อ่านว่า กิ (อิอยู่บน ก)กิ อ่านว่า อิก
◌ิ sits above the consonant but is read after it: g-i.
Common mistakes
Reading a pre-posed vowel before the consonant
อ่าน เก ว่า เอ-กเก = ก + เ ออกเสียง 'เก'Vowels like เ แ โ ไ ใ are written to the LEFT but pronounced AFTER the consonant; the consonant is always read first.
Treating the vowel's page position as the sound order
อ่าน กิ ว่า อิ-กกิ ออกเสียง 'กิ'Above/below/before placement is purely graphic; the spoken order is consonant + vowel regardless of where the symbol sits.
The Inherent /a/ /o/ Vowel (Unwritten)
สระแฝงในพยางค์
Sometimes a Thai syllable has NO vowel symbol written at all — just consonants pressed together — yet you still pronounce a vowel. This is the INHERENT VOWEL: when no vowel is written, the syllable supplies one automatically. There are two common cases. In a short word made of two consonants with nothing between them, the inherent vowel is usually a short 'o' sound: นก ('bird') is read 'nók', as if there were an 'o' between น and ก; คน ('person') is read 'khon'. In other unwritten positions — especially the first consonant of a two-syllable word — the inherent vowel is a short 'a': ขนม ('snack') is read 'kha-nŏm', with a hidden 'a' after ข. Because nothing is on the page, beginners often try to read the consonants as a cluster with no vowel and get stuck. The rule: if a consonant has no written vowel, assume a short inherent vowel (usually 'o' in a closed two-consonant syllable, 'a' elsewhere).
Key rule
When a Thai syllable has no written vowel, read an inherent SHORT vowel: usually 'o' inside a two-consonant syllable (นก = nók) and 'a' on a leading consonant before another syllable (ขนม = kha-nŏm).
Examples
- นก อ่านว่า น็ก (มีสระโอะแฝง)นก อ่านว่า นก (ออกเสียง น ก ติดกันไม่มีสระ)
Two consonants alone take an inherent short 'o': น-(o)-ก = nók. They are not read as a vowel-less cluster.
- คน อ่านว่า คน (มีสระโอะแฝง)คน อ่านว่า คฺน
คน has a hidden short 'o' between ค and น, giving 'khon', not a cluster /khn/.
- ขนม อ่านว่า ขะ-หฺนม (ข มีสระอะแฝง)ขนม อ่านว่า ขฺนม
The leading ข takes an inherent short 'a', starting the first syllable: kha-nŏm.
Common mistakes
Reading two consonants with no vowel as a vowel-less cluster
อ่าน นก ว่า น-ก ติดกันนก = น็ก (สระโอะแฝง)A two-consonant syllable with no written vowel carries an inherent short 'o' between the consonants.
Forgetting the inherent 'a' on a leading consonant
อ่าน ขนม ว่า ขฺนมขนม = ขะ-นมThe first consonant of many two-syllable words takes an unwritten short 'a' and forms its own minor syllable.
No Spaces Between Words
ไม่เว้นวรรคระหว่างคำ
Thai is written with NO spaces between words. A whole sentence runs together as one unbroken string of letters, and it is up to the reader to mentally divide it into words. For example, 'I eat rice' is written ฉันกินข้าว with no gaps — even though it is three words. So where DO the spaces go? Thai uses a space to mark a bigger boundary: the end of a clause or sentence, a pause, before and after a name or a number, and between items in some lists. A space therefore signals 'a break in the flow', not 'one word ends here'. Because of this, learning Thai includes learning to recognise where one word stops and the next begins (word segmentation), which native readers do automatically. Beginners often want to insert spaces between every word — that looks wrong and unnatural in Thai.
Key rule
Thai writes words with NO spaces between them; a space marks a clause/sentence boundary or sets off a name, number or foreign word — never an ordinary word gap.
Examples
- ฉันกินข้าวฉัน กิน ข้าว
Words inside a clause run together with no spaces; putting a space between every word is incorrect in Thai.
- ฉันไปโรงเรียนทุกวันฉัน ไป โรงเรียน ทุก วัน
The whole clause is written as one unbroken string; spaces between words look unnatural.
- วันนี้ คุณสมชาย มาสายวันนี้คุณสมชายมาสาย
A space is correctly placed around the proper name คุณสมชาย to set it off; here a space is appropriate.
Common mistakes
Putting a space between every word
ฉัน กิน ข้าวฉันกินข้าวThai does not separate words with spaces; words inside a clause run together.
Never using any space at all
วันนี้อากาศดีฉันไปเที่ยวกับเพื่อนวันนี้อากาศดี ฉันไปเที่ยวกับเพื่อนA space SHOULD mark the boundary between clauses/sentences; omitting it everywhere makes long text hard to read.
The Four Tone Marks — Introduction
รูปวรรณยุกต์ ๔ รูป
Thai has FOUR little tone marks that are written ABOVE the consonant (above any vowel that is also on top). Their names and shapes are: ไม้เอก ( ่ ), ไม้โท ( ้ ), ไม้ตรี ( ๊ ), and ไม้จัตวา ( ๋ ). They look like tiny symbols floating over the letter — a small dash, a curl, a '3'-like shape, and a '+'-like shape. At this stage you only need to RECOGNISE them, learn their names, and know they sit on top of the syllable. ONE very important fact surprises beginners: the tone mark does NOT directly equal a fixed tone. The actual spoken tone depends on the consonant's class, the vowel length, and the syllable type, working together with the mark — that full calculation comes much later. For now: there are four marks, they are written above the base, and ไม้เอก/ไม้โท are by far the most common.
Key rule
Thai has four tone marks — ไม้เอก ( ่ ), ไม้โท ( ้ ), ไม้ตรี ( ๊ ), ไม้จัตวา ( ๋ ) — written ABOVE the syllable; the mark does NOT by itself equal a fixed spoken tone (that depends on consonant class, vowel length and syllable type).
Examples
- ไม้เอก เขียนว่า ◌่ (เช่น ก่)ไม้เอก เขียนว่า ◌้
ไม้เอก is the single short dash ( ่ ); the curl ( ้ ) is ไม้โท, a different mark.
- ไม้โท เขียนว่า ◌้ (เช่น ก้)ไม้โท เขียนว่า ◌๊
ไม้โท is the curl ( ้ ); the '3'-shaped ( ๊ ) is ไม้ตรี.
- วรรณยุกต์เขียนไว้บนพยัญชนะวรรณยุกต์เขียนไว้ใต้พยัญชนะ
Tone marks are always written above the base, never below the line.
Common mistakes
Confusing ไม้เอก and ไม้โท
เขียน ก้ แล้วเรียกว่า ไม้เอก◌่ = ไม้เอก, ◌้ = ไม้โทไม้เอก is a single dash; ไม้โท is a curl — they are different shapes producing different tones.
Assuming a tone mark equals a fixed tone
คิดว่า ไม้เอก = เสียงเอกเสมอเสียงขึ้นกับหมู่อักษร ความสั้นยาว และชนิดพยางค์The same mark yields different spoken tones depending on consonant class, vowel length and syllable type.
Thai Numerals ๐–๙
เลขไทย ๐–๙
Thai has its own set of DIGITS, separate from the Western (Arabic) ones, though both are used in Thailand. They are: ๐ (0), ๑ (1), ๒ (2), ๓ (3), ๔ (4), ๕ (5), ๖ (6), ๗ (7), ๘ (8), ๙ (9). They work exactly like Arabic numerals — same base-ten place value, same left-to-right order — so ๒๕ means 25 and ๑๐๐ means 100. In daily life, Thailand mostly uses Western numerals (on prices, phones, the internet), but Thai numerals still appear in formal and traditional contexts: government documents, the king's name and royal contexts, temple signs, Buddhist-era dates, page numbers in some books, house numbers, and decorative or official text. Learning to recognise them is essential for reading signs, dates and official papers, even if you usually write Arabic numerals yourself.
Key rule
Thai has its own ten digits ๐ ๑ ๒ ๓ ๔ ๕ ๖ ๗ ๘ ๙ that work just like 0–9 (same base-ten place value, read with the normal number words); they coexist with Western numerals and appear mainly in formal, royal, religious and dated contexts.
Examples
- ๕ อ่านว่า ห้า๕ อ่านว่า สี่
๕ is the digit 5 (ห้า); 4 is ๔ (สี่). The two glyphs are different.
- ๑๐ เท่ากับ 10๑๐ เท่ากับ 1
Thai numerals use the same place value: ๑ then ๐ is ten, not one.
- พ.ศ. ๒๕๖๗พ.ศ. 25๖7 (ปนตัวเลขสองแบบมั่ว)
A Buddhist-era date is conventionally written entirely in Thai numerals; mixing scripts mid-number is incorrect.
Common mistakes
Confusing ๔ (4) and ๕ (5)
อ่าน ๕ ว่า สี่๕ = ห้า, ๔ = สี่The two glyphs look broadly similar to beginners but are different digits; misreading changes the value.
Confusing ๖ (6) and ๙ (9)
อ่าน ๙ ว่า หก๙ = เก้า, ๖ = หกBoth have curved shapes; attend to the tail/orientation to tell 6 from 9.
The Repetition Mark ไม้ยมก ( ๆ )
ไม้ยมก " ๆ "
ไม้ยมก ( ๆ ) is a small mark that means 'repeat the word before it'. Instead of writing a word twice, you write it once and add ๆ. So เด็ก ๆ means 'children' (literally เด็ก เด็ก, 'kid kid'), and ช้า ๆ means 'slowly / very slowly' (ช้า ช้า). Repeating a word like this can show PLURAL (เด็ก ๆ = children, lots of kids), EMPHASIS or a softer/more spread-out degree (ดี ๆ = nicely, ค่อย ๆ = gently/little by little), or 'each/various' (วัน ๆ). SPACING: there is normally a small space BEFORE the ๆ (and the next word follows after it), e.g. เด็ก ๆ เล่นกัน. You only use ๆ when the same word is genuinely repeated — you cannot use it to repeat two different words, and you do not repeat a whole long phrase with it. Recognising ๆ and reading the word twice is the A1 goal.
Key rule
ไม้ยมก ( ๆ ) means 'repeat the preceding word': X ๆ is read X X, used for plurality (เด็ก ๆ), softened/spread degree (ค่อย ๆ) or emphasis; write a small space before ๆ and only repeat a single word with it.
Examples
- เด็ก ๆ เล่นกันเด็กเด็กเล่นกัน
Use ไม้ยมก instead of writing เด็ก twice; เด็ก ๆ is the standard way to show 'children'.
- ค่อย ๆ เดินค่อยเดิน (เมื่อหมายถึงค่อย ๆ)
ค่อย ๆ (gently / little by little) needs the repetition mark; a single ค่อย changes the sense.
- พูดช้า ๆ หน่อยพูดช้าช้าหน่อย
Reduplicated ช้า is written ช้า ๆ with the mark, not spelled out twice.
Common mistakes
Writing the word out twice instead of using ๆ
เด็กเด็กเล่นกันเด็ก ๆ เล่นกันFor reduplication, Thai uses ไม้ยมก rather than spelling the word twice.
Omitting the space before ๆ
เด็กๆเด็ก ๆStandard Thai writes a small space before the repetition mark.
The Five Tones — Introduction
วรรณยุกต์ ๕ เสียง
Thai is a TONAL language: the pitch you say a syllable on is part of the word, just like a consonant or vowel. There are FIVE tones: สามัญ (mid/level), เอก (low), โท (falling), ตรี (high), and จัตวา (rising). The same syllable said with different tones is DIFFERENT WORDS. The classic example uses the sound 'ma': มา (mid) = 'come', ม้า (high) = 'horse', หมา (rising) = 'dog'. Get the tone wrong and you say a different word entirely — calling a horse a dog, for instance. So you must learn each new word together with its tone, the way you already learn its sounds. At this stage the goal is to HEAR and PRODUCE the five tones and accept that tone carries meaning. HOW each written word gets its tone (from the consonant class, vowel length and tone mark) is a more advanced topic learned later.
Key rule
Thai has five phonemic tones — สามัญ (mid), เอก (low), โท (falling), ตรี (high), จัตวา (rising) — and changing the tone changes the word (มา 'come' / ม้า 'horse' / หมา 'dog'), so learn every word together with its tone.
Examples
- มา (เสียงสามัญ) แปลว่า 'come'หมา (เสียงจัตวา) เมื่อต้องการพูดว่า 'come'
มา with the mid tone means 'come'; saying the rising-tone หมา instead means 'dog' — the tone selects the word.
- ม้า (เสียงตรี) แปลว่า 'horse'หมา (เสียงจัตวา) เมื่อต้องการพูดว่า 'horse'
ม้า (high tone) = horse; หมา (rising tone) = dog. Wrong tone, wrong animal.
- หมา (เสียงจัตวา) แปลว่า 'dog'ม้า (เสียงตรี) เมื่อต้องการพูดว่า 'dog'
The rising tone gives 'dog'; the high tone gives 'horse'. The contrast is purely tonal.
Common mistakes
Treating tone as emotion/emphasis instead of part of the word
ออกเสียง มา ม้า หมา ด้วยระดับเสียงเดียวกันออกเสียงให้ตรงวรรณยุกต์ของแต่ละคำTone is phonemic in Thai; the same syllable on different pitches is different words, not the same word with feeling added.
Confusing falling (โท) with low (เอก)
ออก ข้าว (rice) เป็นเสียงเอกข้าว เป็นเสียงโท (สูงแล้วตก)Falling starts high and drops; low stays low. ข้าว (rice, falling) ≠ ข่าว (news, low).
Ready to master thai grammar?
Get personalized stories, an AI tutor for your grammar questions, and smart practice for every topic on this page.